والأفلح من شُقَّت شفته العليا، والأعلم من شُقَّت شفته السفلى، فمن كان كذلك فلا يتمكن من التفوّه بالميم لأنّها من الحروف الشفوية، فبينهما مضادة، فهكذا الحال بيني و بين الأيام.

والأُستاذ بعد حي يُرزق مدّاللّه في عمره.

والنجل الآخر الحاج محمد الشاعر البارع باللغتين الفارسية والتركية.

ومن نماذج شعره ما رثى به والده قدَّس سرَّه .

سحرگاه تيرى پريد از كمانى * تنى زو تبه شد، رها گشت جانى

تنى تا نگردد تبه، طاير جان * كجا مى تواند شدن آسمانى

به فصل بهاران كه ديده است يا رب؟ * وزد در چمن زار، باد خزانى

اگر چند او رفت و از درد وارست * رها شد ز شور و شر دار فانى

ولكن ز بار غم هجر رويش * دو تا شد خدنگ قدم چون كمانى

گلى بود بشكفت و روزى بيفسرد * و يا بين اين جمع بُد ميهمانى

بهر حال هر آنچه بُد، رفت وليكن * بدل ماند اين حسرتم جاودانى

كه در طىّ دوران عمرش نكردم * بدان سان كه باشد ره ميزبانى

از ين حسرت افسرده بودم كه ناگه * به گوشم چنين گفت هاتف نهانى