فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧١٤ - شكيّات
اگر شك در صحّت عملِ انجام گرفته پديد آيد نه در خود عمل، با دخول در عمل بعدى بدان اعتنا نمىكند و در صورت عدم دخول، در اينكه بايد به شك خود اعتنا كند و آن عمل را به جا آورد يا نه، اختلاف است.(٩)
٤. شك در شمار ركعتها:شك در عدد ركعتها به دو نوع باطل و صحيح تقسيم مىشود.
٤ ـ ١. شكهايى كه موجب بطلاننماز مىگردند. اين نوع شكها عبارتند از:
الف. به قول مشهور، شك در عدد ركعتهاى نماز واجب دو ركعتى، همچون نماز صبح، نماز مسافر، نماز آيات( -->نماز آيات)و نماز عيد( -->نماز عيد)در فرض وجوب آن. بر قول به بطلان ادعاى اجماع نيز شده است. بنا گذاشتن بر اقل در شك در نماز دو ركعتى، از بعضى قدما نقل شده است.(١٠)
ب. شك درنماز سه ركعتى(نمازمغرب) بنابر قول مشهور كه بر آن ادعاى اجماع نيز شده است. جواز بنابر اقل در اين نوع شك نيز از برخى قدما نقل شده است.(١١)
ج. شك بين يك ركعت و بيشتر در نمازهاى چهار ركعتى، بنابر قول مشهور. برخى در اين نوع شك نمازگزار را بين اعاده و بنا گذاشتن بر اقل، مخيّر گذاشتهاند.(١٢)
د. شك بين دو و بيشتر در نماز چهار ركعتى پيش از اكمال دو سجده، بنابر قول مشهور(١٣)( -->اكمال سجدتين).
هـ . به قول مشهور، شك بين دو و پنج يا بيشتر در نماز چهار ركعتى؛ هرچند بعد از اكمال دو سجده.(١٤)
و. به قول مشهور، شك بين سه و شش يا بيشتر در نماز چهار ركعتى.
ز. شك بين چهار و شش يا بيشتر در نماز چهار ركعتى، به قول گروهى. قول مقابل بنا گذاشتن بر چهار و اتمام نماز و به جا آوردن دو سجده سهو(-->سجده سهو)است.(١٥)
ح. به قول مشهور، شك بين ركعتهاى نماز، به گونهاى كه نداند چند ركعت خوانده است.(١٦)
مراد از بطلان نماز با عروض شكهاى ياد شده، عدم جواز اتمام نماز با آنها است،