فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٢٩ - زيارت
در زيارت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در روضه مطهّر( -->روضه)؛ دعا كردن پس از نماز زيارت و افضل دعاى مأثور است؛ خواستن حاجت براى خود و برادران دينى؛ زيارت كردن به نيابت از خويشان و دوستان؛ تلاوت قرآن كنار قبر مطهّر و هديه كردن ثواب آن به امام عليه السّلام؛ اجتناب از سخنان ناشايسته و بيهوده و لغو؛ بلند نكردن صدا در محضر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امام عليه السّلام؛ شتاب كردن در خروج پس از اتمام زيارت و بيهوده ننشستن در حرم؛ به عقب گام نهادن هنگام خروج از روضه مقدس؛ تصميم بر بازگشت براى زيارت؛ وداع كردن با قبر مطهر با كلمات مأثور.(١٢)
زيارت از راه دور:زيارت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امامان عليهم السّلام و نيز حضرت زهرا سلام اللّه عليها از راه دور نيز مستحب است، چنان كه پس از زيارت امام حسين عليه السّلام، زيارت جناب على اكبر و حضرت عباس عليهما السّلام و ديگر شهداى كربلا نيز از راه دور استحباب دارد. در زيارت از راه دور نيز غسل زيارت كردن و پوشيدن لباس پاك و پاكيزه و نيز زيارت كردن در زير آسمان، مانند پشت بام يا بيابان، به زيارت مأثور و خواندن نماز زيارت قبل از آن استحباب دارد، هرچند خواندن نماز پس از زيارت نيز جايز است.(١٣)
نذر زيارت:از موارد انعقاد نذر، نذر زيارت معصومان عليهم السّلام و صالحان و بزرگان دين است. چنانچه نذر، مطلق زيارت ـ بدون تقيد به دور و نزديك ـ باشد، بنابر تصريح برخى منصرف به زيارت از نزديك خواهد بود، و اگر اطلاق، نسبت به زمان باشد وقت آن موسّع است و هر زمان بخواهد مىتواند زيارت كند و در صورت مقيّد بودن به زمانى خاص واجب است در همان زمان صورت گيرد و اخلال عمدى به آن موجب ثبوت كفّاره است؛ ليكن در اينكه قضا نيز واجب است يا نه، اختلاف مىباشد. در صورت اخلال غير عمدى تنها قضاى زيارت واجب است.