فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٧ - رجعى؛ طلاق ٨٥٩٢ طلاق رجعی
خلع(--> خلع)تا زمانى كه زوجه به بذل رجوع نكرده است.(٣)
چگونگى رجوع:رجوع با قول و فعل محقق مىشود. اول با گفتن هر لفظى كه بيانگر آن است، مانند گفتن «به تو رجوع كردم» يا «تو را به ازدواج سابق برگرداندم» و دوم با رفتارى كه تنها بين زن و شوهر روا است، مانند لمس و آميزش كردن، بوسيدن و مانند آن.(٤)
در رجوع فعلى، تحقق رجوع لفظى قبل از آن شرط نيست؛ ليكن آيا قصد رجوع معتبر است يا نه؟ مسئله اختلافى است. البته رجوع فعلى از روى سهو و غفلت، همچنين با قصد عدم رجوع محقق نمىشود.(٥)برخى، احتمال تحقق رجوع با افعال ياد شده را حتى با قصد عدم رجوع ـ در صورتى كه از روى سهو و غفلت نباشد ـ قوى دانسته، و برخى در خصوص آميزش بعيد ندانستهاند.(٦)
از ديگر مصاديق رجوع، انكار طلاق توسط زوج در زمان عدّه است.(٧)
بنابر قول مشهور، رجوع زوج لال، با فعل و نيز اشاره بيانگر رجوع، تحقق مىيابد. بنابر آنچه از برخى قدما نقل شده، رجوع زوج لال به گرفتن روسرى از سر زوجه است و اشاره كفايت نمىكند.(٨)
در رجوع، گرفتن شاهد بر آن واجب نيست؛ هرچند به جهت پيشگيرى از نزاع و حفظ حقوق، مستحب است.(٩)
جواز رجوع حق است يا حكم؟ در اينكه جواز رجوع به زوجه مطلّقه از حقوق است تا زوج بتواند آن را اسقاط و يا بر اسقاط مصالحه كند و در نتيجه، ديگر نتواند رجوع نمايد، يا اينكه از احكام است و در نتيجه قابل اسقاط و مصالحه نخواهد بود، اختلاف است.(١٠)
احكام:مطلّقه به طلاق رجعى تا زمانى كه در عدّه است حكم زوجه را دارد؛ از اين رو، احكام زوجيت، مانند نفقه(--> نفقه)و مسكن، ارث بردن از يكديگر، حرمت ازدواج با خواهر زن مطلقا و نيز با زن پنجم به عقد دائم و وجوب اذن از زوج جهت خروج از منزل، بر آن مترتب است، مگر آنچه با دليل استثنا شده است، از قبيل آميزش با وى