فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥١٥ - سلام
سلام كردن زن به مرد نامحرم و عكس آن، در صورتى كه بيم فتنه و افتادن در گناه نباشد جايز است.(١٠)قول به حرمت سلام كردن زن به مرد نامحرم به مفهوم كلمات بسيارى از فقها نسبت داده شده است.(١١)البته برخى به كراهت سلام كردن مرد بر زن جوان نامحرم تصريح كردهاند.(١٢)
سلام كردن، مستحب كفايى است و در جايى كه جمعى وارد بر كسى مىشوند با سلام كردن يكى از آنان، استحباب آن از ديگران ساقط مىگردد؛(١٣)ليكن برخى در فرض ياد شده قائل به بقاى اصل استحباب براى ديگران شده و گفتهاند: تنها مؤكد بودن آن برداشته مىشود.(١٤)
صيغه سلام:معروف ميان فقها تحقق ابتدا به سلام با هر يك از چهار صيغه:{سلامٌ عليك، السّلامُ عليك، سلامٌ عليكم و السّلام عليكم}است؛(١٥)ليكن در اينكه سلام تنها با چهار تركيب ياد شده (با تقدم كلمه سلام بر ظرف) تحقق مىيابد يا نه، اختلاف است. برخى، تنها چهار تركيب بالا را تحقق بخش سلام دانسته و سلام كردن به ديگر تركيبها همچون{عليك و عليكم السلام}(با تقدم ظرف بر سلام) را صحيح ندانستهاند؛ در نتيجه جواب آن واجب نخواهد بود.(١٦)برخى ديگر صيغههاى سلام را{سلام عليك، سلام عليكم، السّلام عليكم، و عليكم السّلام}دانستهاند.(١٧)
در مقابل، برخى گفتهاند: سلام كردن به آنچه عنوان تحيت(--> تحيت)و سلام بر آن صادق است، تحقق مىيابد؛ خواه با تركيب{سلام عليكم}باشد يا{عليكم السّلام}و يا{سلام}به تنهايى؛ در نتيجه با هر صيغهاى ادا شود، پاسخ آن واجب خواهد بود.(١٨)
پاسخ سلام:سلام كردن مستحب، بلكه افضل از پاسخ آن است، ليكن پاسخ آن حتى بر نمازگزار واجب است.(١٩)البته وجوب آن كفايى است(--> وجوب كفايى)و با پاسخ دادن فردى از ميان جمع، از ديگران ساقط مىشود.(٢٠)
پاسخ سلام واجب فورى است؛(٢١)بدين معنا كه سلام شونده بايد در پاسخ دادن