فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٤٢ - شهادت
هـ . خويشاوندى:خويشاوندى؛ اعم از نسبى و سببى، هرچند نزديك باشد، مانند پدر و برادر از اسباب تهمت به شمار نمىرود؛ از اين رو، شهادت خويشاوندان به نفع يا زيان يكديگر پذيرفته است؛ ليكن به قول مشهور، شهادت فرزند عليه پدر پذيرفته نيست.
بنابر قول مشهور، شهادت شوهر، عليه يا له همسرش صحيح است و نيازى به ضميمه شاهد ديگر نيست؛ ليكن در صحّت عكس آن بدون ضميمه شاهدى ديگر اختلاف است.(٣٣)
و. دوستى:دوستى هرچند استوار و صميمى باشد از اسباب تهمت به شمار نمىرود؛ از اين رو، شهادت دوست عليه يا له دوست خود پذيرفته است.(٣٤)
ز. گدايى:گدايى در صورتى كه شغل فرد باشد از اسباب تهمت است و مانع قبول شهادت گدا مىشود؛ ليكن اگر مقطعى و از روى ضرورت باشد، به تصريح گروهى، مانع پذيرش شهادت نيست.(٣٥)
ح. مهمان بودن:مهمان كسى بودن از اسباب تهمت به شمار نمىآيد و در نتيجه شهادت او عليه يا له ميزبان پذيرفته است.(٣٦)
ط. اجير بودن:دراينكه اجير بودن از اسباب تهمت است و در نتيجه شهادت اجير به نفع يا ضرر كارفرما پذيرفته نيست يا از اسباب آن به شمار نمىرود، اختلاف است. مشهور متأخران قائل به قول دوماند. قول نخست از اكثر قدما نقل شده است.(٣٧)
٦ . پاكى ولادت:به قول مشهور، شهادت زنازاده مطلقا پذيرفته نيست.(٣٨)برخى قدما گفتهاند: در صورتى كه موضوع دعوا ناچيز و كم ارزش باشد، شهادت او پذيرفته مىشود.(٣٩)
شرايط شهادت:
١. همسويى شهادت با دعوا:از شرايط قبول شهادت، مطابقت داشتن شهادت با ادعاى مدّعى است. بنابر اين، اگر كلّيت يا جزئيات شهادت با دعواى مدّعى مطابقت نداشته باشد، پذيرفته نخواهد شد، مانند اينكه مدّعى ادعا كند: از طرف مقابل بابت كالايى كه به او فروخته صد هزار تومان طلبكار است؛ ليكن گواهان به صد هزار تومان طلبكارى وى بابت اجاره خانه گواهى دهند.