فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٠ - زبان حال
در صورتى كه با قطع بعض زبان، خللى در نطق آسيب ديده پديد نيايد، آيا ارش(--> ارش)ثابت مىگردد يا ديه به نسبت مساحت قطع شده از تمام زبان؟ مسئله اختلافى است. بنابر قول دوم، در قطع نصف زبان با عدم پيدايى خلل در نطق، نصف ديه كامل ثابت است.(١١)
در صورت تفاوت مقدار قطع شده از زبان با مقدار حروف از بين رفته ـ مانند اينكه نصف زبان قطع شود، ليكن يك چهارم حروف از بين برود ـ بنابر قول مشهور، ملاك، مقدار حروف از بين رفته است. بنابر اين، در مثال ياد شده، يك چهارم ديه ثابت مىشود نه نصف. قول مقابل مشهور، ثبوت بيشترين از آن دو است. بنابر اين، در مثال ذكر شده نصف ديه ثابت است نه يك چهارم.(١٢)
اگر صاحب زبان سالم ادعا كند به سبب آسيب ديدگى، توانايى نطق همه يا بعض حروف را از دست داده است، با قسامه(--> قسامه)تصديق مىشود. بنابر اين، اگر مدعى از بين رفتن قدرت نطق همه حروف باشد، پنجاه نفر سوگند ياد مىكنند و اگر مدّعى از بين رفتن نصف حروف باشد ٢٥ نفر سوگند مىخورند و همين طور اگر مدعى كمتر باشد، تعداد سوگند خورنده كمتر مىشود. در روايتى از امير مؤمنان، على عليه السّلام آمده است: «سوزنى به زبان مدّعى فرو مىكنند؛ اگر خون سياه خارج شد، تصديق مىشود و اگر خون سرخ بيرون آمد، تكذيب مىشود». گروهى از فقها به مفاد اين روايت عمل كردهاند.(١٣)
(--> تكلّم)
زبان حال
زبان حال: مقتضاى حال.
زبان حال عبارت است از وضعيت ظاهرى و رفتارى شخص كه بيانگر انديشه يا احساس او باشد. يا آنچه كه