فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٥٤ - روثه
در جواز خريد و فروش روباه اختلاف است.(٧)كشتن روباه در حال احرام(--> احرام)حرام و موجب ثبوت كفاره است.(٨)كفّاره آن يك گوسفند مىباشد.(٩)
روبند
روبند: پارچه مستطيل شكل، پوشاننده چهره زن؛ نقاب.
از آن به مناسبت در باب صلات و حج نام بردهاند.
بنابر قول مشهور، نقاب زدن زن در حال نماز، در صورتى كه مانع قرائت نگردد، مكروه است و در صورت مانع شدن از قرائتِ واجب، حرام مىباشد.(١)
پوشاندن صورت باروبندبراى زن درحال احرام(-->احرام)حرام است؛ ليكن اسدال(--> اسدال)بنابر قول مشهور جايز است.(٢)
روث
رَوث: مدفوع چارپايان داراى سم بدون شكاف.
روث در لغت به معناى سرگين چارپايانى كه سم بدون شكاف دارند (اسب، الاغ و قاطر) آمده است؛(١)ليكن در كلمات فقها، معناى آن توسعه يافته و در سرگين ديگر چارپايان نيز به كار رفته است. تعابيرى همچون «روث مايؤكل لحمه» و «روث مالايؤكل لحمه» كه منظور مطلق حيوانات حلال و حرام گوشت مىباشد، بيانگر اين توسعه مفهومى است(٢)( -->سرگين).
روثه
رَوثَه: قسمتى از بينى.
در اينكه مراد از روثه نوك بينى است يا حائل ميان دو سوراخ و يا محل اتصال دو طرف نرمى بينى، بين فقيهان اختلاف است. برخى، هر سه معنا را به يك چيز