فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٣٤ - سن
سمور
سَمور: پستاندار گوشت خوار، شبيه گربه با بدنى باريك و كشيده و پاهايى كوتاه.
از آن در بابهاى صلات، صيد و ذباحه و اطعمه و اشربه سخن گفتهاند.
سمور از جانوران پاك، اما حرام گوشت(١)و به قول مشهور قابل تذكيه(--> تذكيه)به شمار مىرود؛ از اينرو، استفاده از لباس فراهم آمده از كرك و پوست آن پس از تذكيه در غير نماز جايز است؛(٢)ليكن نماز در لباس تهيه شده از پوست، كرك و پشم حيوانات حرام گوشت صحيح نيست. برخى قدما سمور را استثنا كرده و نماز در لباس فراهم آمده از پوست و كرك آن را صحيح دانستهاند؛(٣)هرچند مشهور اين استثنا را نپذيرفته و حكم به بطلان نماز كردهاند.(٤)
سن
سِن: شمار سالهاى زندگى انسان يا موجود زنده ديگر؛ مدت عمر.
عنوان ياد شده به مناسبت در بابهايى چون طهارت، صلات، زكات، حج و حجر به كار رفته است.
ملاك سن:ملاك در محاسبه سن و سپرى شدن سال در عناوينى كه متعلق احكام شرعى قرار گرفتهاند، از قبيل بلوغ و يائسگى، سال قمرى است نه شمسى( -->سال).
سن بلوغ:به قول مشهور، سن بلوغ در پسر پانزده و در دختر سپرى شدن نُه سال قمرى است(١)(--> بلوغ).
سن يائسگى:سن يائسگى بنابر قول مشهور در زن قرشى و نبطى سپرى شدن شصت و در غير آن دو، پنجاه سال قمرى است(٢)( -->يائسگى).
ديگر احكام:در صورت اختلاف مأمومان بر سر امام جماعت دو يا چند نفر واجد شرايط، مرجّحاتى ذكر شده است كه مسنتر بودن از جمله آنها است(٣)(--> امام جماعت).