فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٥ - زغال
ديه سِمحاق (جراحتى كه در گوشت نفوذ كرده و به پرده استخوان رسيده است) به قول برخى قدما پانصد درهم(--> درهم)است و چنانچه در صورت رخ دهد، ديه آن به مقدار زشتى پديد آمده در صورت، محاسبه مىگردد(٣)( -->سِمحاق).
ديه گونهاى كه پس از جراحت و شكاف برداشتن التيام يافته، ليكن اثر آن بر چهره باقى مانده و موجب زشتى آن گرديده پنجاه دينار( -->دينار)است.(٤)
به قول برخى قدما، در جنايت بر ريش، كه موجب از بين رفتن پرپشتى آن و روييدن موهاى كم پشت و تُنُك شده، ارش( -->ارش)ثابت است؛ خواه حالت جديد موجب زشتى صورت مجنى عليه گردد يا زيبايى آن. اما اگر محاسن هنگام جنايت تُنُك بوده و پس از آن موهاى پرپشت روييده باشد، در صورت بروز زشتى در صورت، ارش ثابت است و اگر زيباتر از اول گردد چيزى بر جانى نيست.(٥)
به تصريح برخى فقها، جراحى صورت جهت برطرف كردن زشتيهاى آن اشكال ندارد(٦)(--> جراحى پلاستيك).
زعفران
زعفران: كلاله و بخش انتهايى خشك شده گل گياهى به همين نام.(١)
از آن در بابهاى طهارت، صلات و حج سخن گفتهاند.
طهارت:خوش بو كردن بدن با زعفران مستحب است(٢)(--> بو).
به تصريح برخى، حضور كسى كه خود را به زعفران معطّر كرده، نزد محتضر(--> احتضار)مكروه است.(٣)
صلات:بنابرتصريح برخى، نماز گزاردن در لباس رنگ آميزى شده با رنگ زعفرانى مكروه است.(٤)بسيارى، حكم ياد شده را به مردان اختصاص دادهاند.(٥)برخى نيز زن و مرد را مشمول آن دانستهاند.(٦)
حج:استفاده از زعفران به بوييدن، خوردن و مانند آن بر مُحرم(--> احرام)حرام و موجب ثبوت كفّاره است.(٧)