فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٩٣ - زنا
طهارت، صلات، جهاد، تجارت، نكاح، طلاق، مكاتبه و شهادات سخن گفتهاند.
حكم:زنا از گناهان كبيره(--> گناه كبيره)شمرده شده و حرمت آن ضرورى بين مسلمانان و ارتكابش موجب ثبوت حدّ است.(٢)
راههاى اثبات:زنا با اقرار(--> اقرار)، بيّنه(--> بيّنه)و بنابر مشهور، علم حاكم ثابت مىشود.(٣)
ثبوت زنا به اقرار، علاوه بر شرايط عمومى (بلوغ، عقل، اختيار و آزاد بودن) منوط به چهار بار اقرار در چهار مجلس است. در ثبوت حدّ زنا با چهار بار اقرار در يك مجلس اختلاف است. اكثر فقها قائل به ثبوت آناند. در اقرار كمتر از چهار بار حدّ ثابت نيست. برخى، تعزير(--> تعزير)را ثابت دانستهاند. از برخى قدما ثبوت حد با يك بار اقرار نقل شده است.(٤)
ثبوت زنا با بيّنه منوط به شهادت چهار مرد يا بنابر قول مشهور سه مرد و دو زن است(٥)در اينكه با شهادت دو مرد و چهار زن ثابت مىشود يا نه، اختلاف است. قول نخست به مشهور نسبت داده شده است. البته بنابر اين قول، تنها حدّ تازيانه ثابت مىشود نه رجم(٦)( -->شهادت).
شهادت شهود بر وقوع زنا و مشاهده آن در يك مكان و يك زمان بايد به طور صريح باشد. در غير اين صورت حدّ ثابت نمىشود و بر گواهان به سبب نسبت ناروا، حدّ قذف جارى مىشود(٧)(--> قذف).
بر شاهدان مستحب است از شهادت به زنا خوددارى كنند؛ بلكه بر قاضى نيز مستحب است با اشاره و كنايه شاهدان را بر ترك شهادت ترغيب نمايد.(٨)حدّ زنا از حقوق اللّه(--> حق)به شمار مىرود؛ از اين رو، شهادت تبرعى (بدون درخواست قاضى) نسبت به آن پذيرفته است.(٩)
زنا با آزمايشهاى پزشكى ثابت نمىشود.(١٠)
در ثبوت حدّ زنا، علاوه بر بلوغ، عقل و اختيار، لازم است مرد و زن زناكار به حرمت فعل علم داشته باشند يا آنچه به منزله علم است و در خصوص ثبوت حدّ رجم(--> رجم)علاوه بر آنچه گفته شد، احصان(-->احصان)نيز در هر دو معتبر است.(١١)