فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٢١ - زياده
نيست و بيشتر از آن مكروه است؛ جز سورههاى عزائم( -->عزائم)كه مطلقا حرام است.(٥)
صلات:اخلال به اركان نماز؛ به ترك يا زياد كردن آنها، از روى عمد يا سهو، و نيز ديگر واجبات نماز از روى عمد، موجب بطلان نماز است(--> خلل در نماز).
زكات:مالى كه زكات به آن تعلق مىگيرد، مانند گوسفند، چنانچه وقف شود، زكات در آن واجب نخواهد بود؛ ليكن در صورتى كه وقف خاص باشد، مانند وقف بر اولاد، به بچههاى متولد شده از گوسفندان وقفى، به شرط رسيدن سهم هر يك به حدّ نصاب، زكات تعلّق مىگيرد. البته در نماى وقف عام نيز پس از قبض آن توسط مستحق و رسيدن به حدّ نصاب، با وجود ساير شرايط، زكات واجب مىشود.(٦)
به تصريح برخى، وجوب زكات در نماى وقف خاص در فرضى است كه غرض واقف تمليك نما به موقوف عليهم باشد. بنابر اين، در صورتى كه غرض وى هزينه كردن آن براى آنان باشد نه تمليك ـ كه در نتيجه موقوف عليهم تنها حق استفاده از آن را دارند ـ زكات واجب نخواهد بود. همچنين است در وقف عام(٧)(--> وقف).
از اموالى كه پرداخت زكات آنها مستحب است، درآمد حاصل از املاكى چون زمين، مغازه و خانهاى است كه هدف از نگهدارى آنها افزايش دارايى مىباشد(٨)( -->زكات).
خمس:تعلّق خمس به درآمد كسب مشروط به افزون بودن آن از هزينههاى سال فرد و خانواده او است.
اموالى كه خمس به آنها تعلق نمىگيرد، مانند مال به ارث رسيده، يا خمس به آنها تعلق گرفته، ولى پرداخت شده، در صورت افزايش، خواه به گونه متصل، مانند چاقى يا منفصل، مانند بچه دار شدن، آيا به زياده خمس تعلّق مىگيرد يا نه؟ در صورتى كه غرض از نگهدارى اين گونه اموال، تجارت و كسب با عين آنها باشد، خمس زياده واجب است؛ اما اگر غرض، تجارت با نما و زيادى منفصل آنها باشد، به زيادى منفصل