فرهنگ فقه فارسي

(١)

رائش

٢٩ ص

راتب؛ امام ← امام راتب

٢٩ ص

(٥)

راتب؛ مؤذّن ← موذن

رأس الحسين عليه السّلام

رجعى؛ طلاق ← طلاق رجعی

رجوع به تمييز ← تمییز

رجوع به صفات ← تمییز

رسول اللّٰ ه ← پیامبر اسلام

رَشْدَة؛ وَلَد ← حلال زاده

رضاع؛ قاعده ← قاعده رضاع

رعد و برق ← صاعقه

ركن حجر ← ارکان کعبه

١٢٦ ص

(١٢٨)

ركن شامى ← ارکان کعبه

١٢٦ ص

(١٢٩)

ركن شمالى ← ارکان کعبه

١٢٦ ص

(١٣٠)

ركن عراقى ← ارکان کعبه

١٢٦ ص

(١٣١)

ركن غربى ← ارکان کعبه

١٢٦ ص

(١٣٢)

ركن يمانى ← ارکان کعبه

رواتب ← نوافل یومیه

روحانى كاروان ← خدمه کاروان

رودخانه ← آبهای عمومی

روزۀ استيجارى ← نیابت

روزۀ داوود عليه السّلام

روزۀ عهد ← روزه نذر

روزۀ قَسم← روزه نذر

روضه خوانى← عزاداری

روغن زيتون ← زیتون

زبور← کتاب آسمانی

زكات ابدان← زکات فطره

زَمانت ← زمین گیری

زمين انفال ← انفال

٢٧٥ ص

(٢٨٢)

زمين اهل ذِمّه ← زمین صلح

زمين جِزيه ← زیمن صلح

زمين ذِمّه ← زمین صلح

زمين مَوات← احیاء موات

زِنْيَة؛ وَلَد ← زنازاده

زهرا عليهاالسّلام← فاطمه علیها السلام

زياده روى ← افراط

زيارتگاه← مشاهد مشرفه

سائل به كف← گدایی

ساز ← آلات موسیقی

سبابه ← انگشت سباق← مسابقه

سببيت؛ قاعده ← قاعده سببیت

٣٧٢ ص

(٣٨٨)

سبحان اللّه ← تسبیح

سبر و تقسيم؛ برهان

سبزه قبا ← شقرّاق

سبق؛ قاعده← قاعده سبق

سپردۀ بانكى ← بانک

ستارۀ جُدَى ← جُدَى

٣٨٧ ص

(٤١٤)

ستاره شناسى← ستاره

٣٨٧ ص

(٤١٥)

ستارۀ قطبى← جُدَى

ستون ابولُبابه ← ستون

ستون حنانه ← ستون

سجدههاى قرآن ← آیات سجده

سرماخوردگى ← زکام

٤٤٦ ص

(٤٧٤)

سرمايه ← رأس المال

سرنشين ← وسیله نقلیه

سفته ← اوراق تجاری

سلسله سند← سند حدیث

سلطنت؛ قاعده ← قاعده سلطنت

سَلَف بيع سلف ← بيع و سلف

سَمحه و سَهله ← تیسیر

سنتور ← آلات موسیقی

سنگ قيمتى ← احجار کریمه

سُوَر عزائم ← عزائم

سورۀ سجده دار ← عزائم

سوق العطّارين ← زُقاق العطّارين

٥٥٤ ص

(٥٩٩)

سوق؛ قاعده ← قاعده سوق

سوگوارى ← عزاداری

سه شنبه← ایام هفته

سهل انگارى ← تسامح

سهم الجهاد ← سبیل الله

سيرۀ ارتكازى← ارتکاز

شارب خمر ← شراب خوار

شاهد اصل ← شهادت اصل

شاهد فرع← شهادت فرع

شب اوّل قبر ← نماز وحشت

شب زنده دارى← تهجد

شبهۀ عبائيه← استصحاب فرد مردد

شبهۀ مقرون به علم اجمالى

شُبهۀ نكاح ← شبهه عقد

شَحْمَةُ الاُذُن ← گوش

شرايع سابق ← شریعت

شَرح؛ سوره ← انشراح؛ سوره

شرط تَحَلل← تحلّل

شرط ضمنى ← شرط ارتکازی

شرط علمى← شرط ذُکری

٦٥٧ ص

(٧٣٠)

شرط غايت← شرط نتیجه

شرط فاسد؛ قاعده ← قاعده شرط فاسد

شرط متقدم← شرط متأخر

٦٥٨ ص

(٧٣٧)

شرط مجهول ← شرط ضمن عقد

٦٥٨ ص

(٧٣٨)

شرط مخالف كتاب و سنّت ← شرط ضمن عقد

٦٥٨ ص

(٧٣٩)

شرط مخالف مقتضاى عقد ← شرط ضمن عقد

٦٥٨ ص

(٧٤٠)

شرط مقارن ← شرط متأخر

شرط وجود← شرط واجب

شرطين فى بيع← بیعین فی بیع

شركت اعمال ← شرکت ابدان

٦٧١ ص

(٧٥٦)

شركت اكتسابى ← شرکت عنان

٦٧١ ص

(٧٥٧)

شركت اموال ← شرکت عنان

٦٧١ ص

(٧٥٨)

شركت تجارت ← شرکت عنان

٦٧١ ص

(٧٥٩)

شركت حكمى ← شرکت ظاهری

شركت واقعى← شرکت ظاهری

شرمگاه← آلت تناسلی

شُغل ذمّه ← اشتغال ذمّه

٦٨٥ ص

(٧٨٣)

شُغل؛ قاعده ← قاعدۀ اشتغالشِفا← درمان

شُقْرَه ← شقایق نعمان

شك سببى← اصل سببی

شك مسببى ← اصل سببی

شمال ← جهت شَمال؛ باد← باد

شمسى؛ حروف← حروف شمسی

شوهر مادر← ناپدری

شهادت بر شهادت ← شهادت فرع

شهادت حال← شاهد حال

شيردان ← اِنفَحَه

فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٠٧ - سجود

(عدم امكان خم شدن) گذاشتن چيزى كه سجده بر آن صحيح است، بر پيشانى واجب است يا نه؟ پنج قول وجود دارد:

١. وجوب، بدون نياز به اشاره با سر يا چشم.

٢. تخيير ميان گذاشتن آن و اشاره كردن.

٣. وجوب هر دو.

٤. افضل بودن جمع بين هر دو.

٥ . وجوب گذاشتن در صورت ناتوانى از اشاره.(٥١)

مستحبات:

١. گفتن تكبير هنگام رفتن از ركوع به سجده، پس از بلند شدن از سجده و هنگام رفتن براى سجده دوم( -->تكبير).

٢. نهادن مرد، نخست دستها و زن، زانوها را بر زمين، هنگام رفتن به سجده پس از ركوع.

٣. بنابر مشهور، نهادن بينى بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است( -->ارغام).

٤. روبه قبله قرار دادن انگشتان و چسبانيدن آنها ـ جز شصت ـ به هم و محاذى گوشها قرار دادن در حال سجده.

٥ . نگاه كردن به نوك بينى در حال سجده.

٦ . خواندن دعاى وارد شده قبل از ذكر سجده.

٧. تكرار ذكر سجده و ختم آن به عدد فرد، همچون سه، پنج و هفت و گفتن ذكر صلوات و طولانى كردن سجده.

٨ . اختيار تسبيح كبرى بر ديگر ذكرها.

٩. برابر قرار دادن محل پيشانى با محل ديگر اعضا.

١٠. دعا كردن و درخواست حاجت، بويژه روزى حلال در حال سجده.

١١. نشستن به گونه تورّك(--> تورّك)پس از سجده.

١٢. استغفار بين دو سجده هنگام نشستن و آرام گرفتن بدن.

١٣. قرار دادن مرد آرنجها را همچون دو بال گشوده و چسباندن زن آنها را به پهلو و نيز چسباندن ساير اعضاى بدن.

١٤. گذاشتن دستها بر روى رانها هنگام نشستن.

١٥. به قول مشهور، نشستن بعد از سجده دومِ ركعت اول نماز دو ركعتى و سه ركعتى