فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٥٦ - سعى
به تصريح بسيارى از فقها، حكم افزايش سهوى را دارد.(١٦)
اگر كسى به عمد كمتر از هفت دور سعى كند، بافوت زمان تدارك آن، حج يا عمرهاش باطل است. به قول برخى، جهل به حكم نيز حكم عمد را دارد. چنانچه كاهش از روى سهو باشد، عمره يا حجش صحيح است و هر زمان متذكر شد بايد آن را به جا آورد؛ ليكن در اينكه تدارك دورهاى باقى مانده كفايت مىكند؛ خواه شمار آنها كمتر از نصف باشد يا بيشتر از آن يا آنكه در صورت كمتر بودن از نصف، باقى مانده را تدارك مىكند؛ اما در صورت نصف يا بيشتر بودن آن، سعيش باطل و اعاده آن از اول واجب است، اختلاف مىباشد. اشهر قول نخست است.(١٧)
٤. قرار داشتن جلو بدن به طرف هر يك از صفا و مروه هنگام حركت به سمت آنها. بنابر اين، اگر عقب عقب يا به پهلو به سمت صفا و مروه حركت كند، صحيح نيست؛ ليكن نگاه كردن به سمت چپ و راست، بلكه پشت سر اشكال ندارد.(١٨)
٥ . حركت به سمت صفا و مروه از راه متعارف. بنابر اين، سعى از راه غير متعارف باطل است.(١٩)
مستحبات سعى:پياده سعى كردن؛ راه رفتن در بخش آغازين و پايانى مسعى و براى مردان هروله(-->هروله)در حدّ فاصل مناره و بازار عطر فروشان ـ كه هم اكنون با مهتابى سبز رنگ مشخص شده است ـ و خواندن دعاى وارد شده هنگام سعى.(٢٠)
احكام سعى:بنابر قول مشهور، بين دورهاى سعى و نيز در خود دورها موالات شرط نيست؛(٢١)از اين رو، قطع سعى براى اداى فريضه و نيز بر آوردن نياز كسى و غير آن و سپس ادامه دادن از جايى كه قطع شده جايز است.(٢٢)
نشستن بر فراز كوه صفا يا مروه و نيز به قول مشهور در مسعى جهت استراحت جايز است.(٢٣)
شك در سعى شقوقى دارد. شك يا در آغاز آن است كه از صفا بوده يا از مروه با يقين به عدد دور يا در شمار دورهاى به جا آورده و يا در صحّت دورهاى انجام داده.