فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٠٦ - زنگى
بر مرد زناكار حرام ابدى مىشود، مگر آنكه مرد به شوهردار بودن زن علم نداشته باشد. در اين فرض، بر حرمت ابدى اشكال شده، هرچند ظاهر كلمات فقها عدم حرمت است.
زنى كه در عدّه طلاق رجعى(--> طلاق رجعى)به سر مىبرد در حكم ياد شده همانند زن شوهردار است. برخلاف زنى كه در عدّه طلاق باين(--> طلاق باين)يا عدّه وفات به سر مىبرد. زنا با چنين زنى موجب حرمت ابدى نمىگردد.(٨)
عدّه زن شوهردارى كه از زنا آبستن شده، سپس از شوهر خود طلاق گرفته، همچون عدّه زن غير آبستن است.(٩)
اگر از زن شوهردارى كه زنا كرده، فرزندى به دنيا آيد، به شوهرش ملحق مىشود نه به مرد زناكار؛ مگر آنكه شوهر با لعان(--> لعان)نوزاد را از خود نفى كند.(١٠)
در زن شوهردار احصان(--> احصان)با يك بار نزديكى شوهر با او از قُبُل تحقق مىيابد. در اين صورت اگر زن زنا كند، حدّ رجم( -->رجم)بر او جارى مىشود.(١١)
آميزش به شبهه:اگر مردى به اشتباه با زنى آميزش كند، زن بايد عدّه نگه دارد و اگر شوهر داشته باشد، شوهرش در زمان عدّه نمىتواند با او هم بستر شود. در جواز ديگر بهرههاى جنسى اختلاف است.(١٢)در هر صورت در مدت عدّه، نفقه زن بر عهده شوهر است.(١٣)
آميزش به شبهه با زن شوهردار، حكم زنا با او را ندارد؛ بدين معنا كه زن بر چنين مردى حرام ابدى نمىشود(١٤)(--> آميزش به شبهه).
زنگى
زنگى [= الزنج]: اهل زنگبار.