فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٧٢ - شير
تفاوتى ميان قربانى واجب شده با نذر يا كفّاره و غير آن، مانند قربانى تعيين شده به اشعار(--> اشعار)يا تقليد(--> تقليد)نيست.(٦)برخى در فرض نخست، تصرف در قربانى را جايز ندانسته و در صورت تصّرف، فرد را ضامن دانسته و در صورت نوشيدن شير قربانى، پرداخت مثل يا قيمت آن را به فقراى حرم(--> حرم)واجب دانستهاند.(٧)
كفّاره گرفتن و دوشيدن و خوردن شير آهوى حرم در حال احرام، قربانى كردن يك گوسفند و پرداخت بهاى شير نوشيده شده به فقرا است. در اينكه اين حكم اختصاص به آهو دارد يا شامل ديگر صيدها نيز مىشود، اختلاف است.(٨)
برداشتن توشه خوراكى خوب در سفر مستحب و در سفر زيارتى كربلا مكروه است و بهتر است در آن به نان و شير اكتفا شود.(٩)
تجارت:خريد و فروش شير موجود در پستان حيوان به جهت مجهول بودن آن صحيح نيست، حتى بنابر قول مشهور، اگر با كالايى معلوم، همچون مقدارى گندم يا شير دو شيده شده ضميمه شود. برخى تفصيل داده و گفتهاند: اگر غرض اصلى از معامله، داد و ستد كالاى معلوم باشد و كالاى مجهول به تبع آن قصد شده باشد، معامله صحيح است ؛ اما اگر غرض اصلى، شير پستان باشد، معامله باطل خواهد بود.(١٠)
چند روز ندوشيدن حيوان، با هدف بسيار شير ده نشان دادن، و در نتيجه گرانتر فروختن آن، تدليس(--> تدليس)در معامله به شمار رفته و از نظر تكليفى حرام و از جهت وضعى موجب ثبوت حق فسخ براى خريدار در صورت جهل به آن است(١١)( -->تصريه).
بنابر قول مشهور، شير و فرآوردههاى آن، همچون ماست، پنير و كره در مسئله رب(--> ربا)يك جنس به شمار مىروند. بنابر اين، گرفتن زيادى هنگام معامله يكى از آنها با ديگرى ربا محسوب مىگردد.(١٢)البته شير حيوانات مختلف، از قبيل گاو و گوسفند بنابر اجماع ادعا شده، دو جنس به شمار مىرود؛ از اين رو، تفاضل در معامله شير آنها ربا نخواهد بود.(١٣)