فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٢٤ - شتر
صلات:نماز گزاردن در خوابگاه شتران مكروه است.(٤)
زكات:شتر از انعام ثلاثه (گوسفند، گاو، شتر) و اصناف نه گانه است كه با تحقق شرايط، زكات در آن واجب مىشود( -->زكات).
حيوانى كه به عنوان زكات، صدقه و يا جزيه گرفته مىشود، مانند شتر، مستحب است بر مواضع مقاوم و آشكار بدن آن، همچون رانها، با داغ كردن علامت نهند.(٥)
حج:گزاردن حج و عمره با شتر نجاست خوار مكروه است.(٦)
برترين قربانى در حج، شتر، بويژه ماده آن است.(٧)البته سن آن نبايد كمتر از پنج سال تمام باشد.(٨)
در حج قران(--> حج قران)بنابر قول مشهور، حج گزار مخيّر است با يكى از اين سه: تلبيه(--> تلبيه)، اشعار( -->اشعار)و تقليد(--> تقليد)احرام ببندد. اشعار اختصاص به شتر دارد، ليكن تقليد مشترك بين شتر، گاو و گوسفند است.(٩)
جهاد:در غنايم جنگى براى شتر سهمى منظور نمىگردد؛ هرچند نقشى در حد اسب و حتى بيشتر از آن داشته باشد.(١٠)
تجارت:بنابر قول به عدم جواز خريد و فروش ادرار حيوان حلال گوشت، برخى ادرار شتر را استثنا كرده و دادو ستد آن را جايز دانستهاند.(١١)
جهاندن شتر نر بر ماده داراى بچه خردسال، جهت جفتگيرى و آبستن شدن مكروه است، مگر آنكه بچه شتر را صدقه دهند يا نحر كنند.(١٢)
به قول مشهور، شتر در احكام تصريه ملحق به گوسفند است(١٣)( -->تصريه).
اطعمه و اشربه:شتر از حيوانات حلال گوشت است.(١٤)برخى قدما خوردن گوشت شتر بُختى(--> بختى)را مكروه دانستهاند.(١٥)
نوشيدن بول شتر براى استشفا جايز است.(١٦)در اينكه نوشيدن آن براى غير استشفا نيز جايز است يا نه، اختلاف مىباشد.(١٧)
تذكيه شتر تنها با نحر(--> نحر)تحقق مىيابد. بنابر اين، شتر با ذبح و سر بريدن حلال نمىشود.(١٨)