فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣١٩ - زىّ
زهره دان
زهره دان: كيسه صفرا.
عنوان ياد شده در باب اطعمه و اشربه به كار رفته است.
بنابر قول مشهور، زهره دان از چيزهايى است كه خوردن آنها از حيوان حلال گوشت حرام است.(١)
زهو
زَهو: نوعى ماهى بى پولك/ خرماى زرد و قرمز شده( --> بدوّ صلاح)/ كبر( --> تكبّر).
از زهو به معناى نخست در باب صيد و ذباحه سخن گفتهاند.
بنابر قول مشهور، خوردن ماهى بدون پولك، از جمله زهو حرام است.(١)
زىّ
زىّ: هيئت، صورت ظاهرى و لباس.
عنوان ياد شده در بابهاى طهارت، صلات و ديات به كار رفته است.
طهارت:بر صاحب عزا مستحب است هنگام تشييع جنازه، متناسب با عزا هيئت خود را تغيير دهد تا مردم او را به اين عنوان بشناسند، مانند آنكه پابرهنه و بدون عبا حضور يابد. اين كار براى غير صاحب عزا كراهت دارد.(١)
صلات:مستحب است انسان با نيكوترين هيئت و پوشش در ميان مردم حاضر شود.(٢)پوشيدن لباس شهرت بنابر قول برخى، حرام است. بعضى، لباس شهرت را به لباس خلاف زىّ متعارف شخص به حسب جنس، رنگ و مانند آن تعريف كردهاند(٣)(--> لباس شهرت).
مستحب است نمازگزار هيئتى نيكو داشته باشد.(٤)
ديات:چنانچه مسلمانى در سرزمين كفر(--> دار الحرب)مسلمانى ديگر را كه به زىّ مشركان در آمده، به گمان آنكه از مشركان است بكشد و سپس معلوم شود كه وى مسلمان بوده، قصاص نمىشود؛ ليكن كفّاره قتل خطايى بر عهدهاش