فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٧٩ - شيطان
اطعام برده به شيرينى پس از خريد وى مستحب است.(٤)
شيشه
شيشه: مادّهاى سخت، شفاف و شكننده.
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات و صيد و ذباحه نام بردهاند.
طهارت:نگاه كردن از پشت شيشه به چيزى حكم نگاه مستقيم به آن را دارد. بنابر اين، نگاه كردن به عورت ديگرى از پشت شيشه نيز حرام است.(١)
خورشيد از مطهّرات(--> مطهرات)است و با شرايطى زمين و اشياى غير منقول همچون ساختمان را كه نجس شده باشند با تابيدن بر آنها و خشك كردن رطوبت نجاست، پاك مىكند؛ ليكن در پاك شدن اشياى ياد شده با تابش خورشيد از پشت شيشه بر آنها اختلاف است.(٢)
صلات:در نماز جماعت، ميان امام و مأموم نبايد حائلى وجود داشته باشد؛ به گونهاى كه مانع ديدن امام گردد؛ ليكن در اينكه آيا ديوار شيشهاى ـ كه مانع مشاهده مأموم يا امام نيست ـ حائل به شمار مىرود يا نه؟ مسئله اختلافى است.(٣)
سجده بر شيشه صحيح نيست، هرچند از سنگ تنها ساخته شده باشد.(٤)
صيد و ذباحه:ذبح(--> ذبح)حيوان با ابزار فلزى برنده، همچون كارد محقق مىشود و در موارد دسترس نداشتن به آن و بيم تلف شدن حيوان، با هر وسيله برنده، از قبيل شيشه نيز صحيح است.(٥)
شيطان
شيطان: هر موجود سركش و متمرد از فرمان خداوند متعال از جن و انس.
شيطان به هر موجود طغيانگر و دور از رحمت خداوند متعال كه كارش وسوسه خلق و دعوت آنان به بديها است، اطلاق مىگردد؛ چنان كه بر