فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٧٦ - سبق
نسبت به عوض تعيين شده است، تعريف نمودهاند.(٤)نتيجه همه تعاريف ياد شده يك حقيقت است كه در فارسى از آن به شرط بندى (گرو گذارى) تعبير مىشود و به فرد پيشتاز جايزه مىدهند. عنوان سبق در كنار «رمايه» (السبق و الرماية) عنوان بابى مستقل در فقه است كه از احكام آن دو در اين باب به تفصيل سخن گفتهاند.
حكم:در مسابقات، شرط بندى جايز نيست، جز در مسابقه ياد شده و رمايه كه از اين حكم استثنا شدهاند؛ بلكه در راستاى ايجاد و افزايش آمادگى دفاعى سپاهيان اسلام، بر آنها تأكيد و بدانها ترغيب شده است.(٥)
آنچه در ماهيت عقد رمايه گفته شد، كه آيا عقدى مستقل است يا نه و آيا لازم است يا جايز؟ همچنين شرايط مذكور در آن عقد، در سبق نيز مطرح است(٦)( -->رمايه).
شرايط:امور زير در صحت سبق شرط است.
١. تعيين مبدأ و مقصد مسافت.
٢. تعيين عوض.
٣. تعيين حيوان مسابقه از اسب، الاغ و قاطر با مشاهده. بنابر اين، توصيف كفايت نمىكند.
٤. همسانى و همتايى اسبهاى مسابقه در احتمال پيشى گرفتن. بنابر اين اگر يكى از اسبها ناتوان، و جاماندن آن از مسابقه يقينى باشد، مسابقه صحيح نخواهد بود.
٥. قرار دادن عوض در مسابقه براى برنده يا محلّل (داور مسابقه). بنابر اين، قرار دادن عوض براى غير آنان صحيح نيست؛ چنان كه قراردادن آن براى بازنده نيز ـ از اين جهت كه نقض غرض است ـ صحيح نمىباشد.(٧)در اينكه برابرى مسابقه دهندگان در محل ايستادن نيز شرط صحت عقد است يا نه، اختلاف مىباشد.(٨)
معاطات و سبق:به قول برخى در سبق معاطات(--> معاطات)نيز جارى است.(٩)
الفاظ به كار رفته در سبق:در مسابقه اسب دوانى و مانند آن، اين الفاظ به كار مىروند:
١. سَبْق (به سكون با) كه عقد مخصوص و سَبَق (به فتح با) كه عوض است و از آن به «خَطَر» نيز تعبير كردهاند.