فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣١٣ - زوجيّت
در اينكه زوجه از چه بخشى از تركه ارث نمىبرد، ديدگاها مختلف است. به قول مشهور، زوجه از عين و قيمت زمين مطلقا ارث نمىبرد؛ خواه زمين خالى باشد يا داراى زراعت، درخت، ساختمان و مانند آن؛ چنان كه از عين ساختمان و ابزار و مصالح به كار رفته در آن ارث نمىبرد؛ ليكن از قيمت آنها ارث مىبرد.
برخى گفتهاند: زوجه تنها از زمينى كه ساختمان در آن بنا شده ارث نمىبرد، ليكن از زمين باغ و كشاورزى ارث مىبرد؛ چنان كه از قيمت ساختمان و ابزار و مصالح به كار رفته در آن ارث مىبرد.
برخى ديگر گفتهاند: زوجه تنها از عين زمين ارث نمىبرد؛ اما از قيمت آن همچون قيمت ساختمان و ابزار و مصالح به كار رفته در آن ارث مىبرد.(١٤)
اختلاف مطرح ديگر در مسئله اين است كه آيا حكم ياد شده (ارث نبردن از بعض تركه) اختصاص به زنى دارد كه از شوهرش فرزند نداردو در نتيجه زن فرزند دار از تمامى تركه شوهر ارث مىبرد و يا شامل زن فرزنددار از شوهر نيز مىشود؟ قول نخست به مشهور، بويژه متأخران نسبت داده شده است؛(١٥)هر چند برخى شهرت را ثابت ندانستهاند.(١٦)
٨. اولويت در تجهيز:زوج نسبت به تجهيز زوجه پس از وفات او، از قبيل غسل دادن، كفن كردن، نماز گزاردن و به خاك سپردن، بر ساير خويشاوندان زن اولويت دارد.(١٧)
ديگر آثار:ربا گرفتن زن و شوهر از يكديگر حتى ـ بنابر قول اكثر، بلكه مشهور ـ در ازدواج موقت جايز است.(١٨)
بنابر قول برخى، هبه هر يك از زن و شوهر به ديگرى لازم است و رجوع هبه كننده و بازپس گرفتن هبه جايز نيست.(١٩)
صحّت حج مستحب زوجه(٢٠)و به قول برخى، روزه مستحب(٢١)او منوط به اذن زوج است؛ چنان كه قسم و نذر وى نيز مشروط به اذن زوج است؛ ليكن در اينكه مراد از مشروط بودن آن دو به اذن زوج،