فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٨٦ - ردّ
در وصيّت تمليكى (وصيّت مالى براى كسى) چنانچه موصى له پس از مرگ وصيت كننده و پيش از قبول آن، وصيّت را رد كند، وصيت باطل مىشود، هرچند پس از رد، آن را بپذيرد، و چنانچه در زمان حيات وصيت كننده، نخست آن را بپذيرد و سپس رد كند، بنابر مشهور، وصيّت صحيح است و رد اثرى ندارد. همچنين اگر رد پس از مرگ موصى و بعد از قبول موصى له صورت گيرد؛ خواه قبول نيز پس از مرگ وى صورت گرفته باشد يا قبل از مرگ، و نيز بنابر مشهور، خواه رد قبل از تحويل گرفتن مال مورد وصيّت باشد يا پس از آن.
اگر موصى له در زمان حيات موصى، وصيّت را پس از آنكه آن را رد كرده، بپذيرد، بنابر قول مشهور، عقد صحيح است.(١٦)
كسى كه از سوى ديگرى به وصايت وصيّت شده؛ يعنى وصىّ او قرار گرفته است، مىتواند آن را رد كند و نپذيرد، به شرط آنكه موصى را در جريان قرار دهد. بنابر اين، اگر موصى قبل از رد يا بعد از رد و پيش از مطّلع شدن از آن بميرد، رد اثرى ندارد، و بنابر قول مشهور، در مؤثر نبودن رد تفاوتى بين رد پس از قبول و رد پيش از آن نيست.(١٧)
رد شهادت:قبول گواهى شاهدان، مشروط به شرايطى از جمله عدالت، عقل و ايمان است؛ از اين رو، شهادت فاقد شرايط پذيرفته نيست(١٨)( -->شهادت).
از رد به معناى سوم در ابواب عقود سخن رفته است.
در همه عقدهايى كه خيار در آنها جريان دارد، دارنده خيار بين رد (فسخ) و امضاى معامله مخيّر است( -->ابطال).
احكام رد به معناى چهارم در باب صلات آمده است.
رد سلام (پاسخ دادن به آن) هر چند در حال نماز، واجب فورى است(١٩)( -->سلام).
از احكام رد به معناى پنجم در باب ارث سخن گفتهاند.
اگر تركه ميّت از سهام مفروض وارثان بيشتر باشد، مقدار اضافى نيز به فرض بران مىرسد، جز زوج و زوجه و