فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٢٧ - شتر مرغ
اگر محرم تخم شتر مرغى را كه به جوجه تبديل شده و داراى حركت است، بشكند و بر اثر آن، جوجه بميرد، بايد يك شتر به عنوان كفاره قربانى كند و در صورتى كه جوجه حركت نداشته باشد، به قول مشهور بايد به تعداد هر تخم شكسته، شتر مادهاى را كه موقعيت آبستن شدن دارد با يك يا چند شتر نر در يك محل رها كند تا جفتگيرى كنند و تعداد شترانى را كه از اين طريق متولد مىشوند در مكّه قربانى كند. در صورت ناتوانى از آن بايد در ازاى هر تخم، يك گوسفند به عنوان كفّاره بكشد و چنانچه از آن نيز ناتوان باشد بايد به ده فقير ـ هركدام يك مدّ ـ اطعام نمايد و اگر توانايى آن را نيز ندارد، سه روز روزه بگيرد.(٢٠)
برخى قدما بر خلاف نظر مشهور، رها كردن شتران ماده در ميان شتران نر را مطلقا واجب دانستهاند؛ خواه جوجه درون تخم داراى حركت باشد يا نباشد.(٢١)برخى ديگر از آنان حكم ياد شده را در فرض حركت داشتن جوجه، ثابت و در فرض حركت نداشتن آن، براى هر تخم، قربانى كردن يك گوسفند را واجب دانستهاند.(٢٢)از قدما در مسئله اقوال ديگرى نيز وجود دارد.(٢٣)
اطعمه و اشربه:به تصريح بسيارى از فقيهان، خوردن گوشت و تخم شتر مرغ حلال است.(٢٤)برخى معاصران گفتهاند: اگر معلوم باشد كه شتر مرغ يكى از سه نشانه پرندگان حلال گوشت؛ يعنى چينه دان، سنگدان يا خار پشت پا را دارد و فاقد دو نشانه حيوانات وحشى حرام گوشت؛ يعنى دندان نيش و چنگال است، حلال گوشت مىباشد. در غير اين صورت حلّيت آن محل تأمل است.(٢٥)
(--> پرنده)