فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤١٦ - سحر
حلال مىداند، كافر و مرتد(--> ارتداد)به شمار رفته و احكام مرتد بر او جارى مىگردد؛ ليكن در صورتى كه آن را حلال نداند، كافر به شمار نمىرود.(٢٢)
كيفر ساحر:بنابر قول مشهور، كيفر ساحر مسلمان قتل است؛ خواه آن را حلال بشمارد يا حرام بداند؛ ليكن كيفر ساحر كافر تعزير( -->تعزير)مىباشد.(٢٣)برخى در ساحر مسلمان بين كسى كه سحر را حلال مىشمارد و غير او، تفاوت قائل شده و قتل را تنها در صورت نخست، ثابت دانستهاند.(٢٤)
اثبات سحر:بدون شك، سحر با اقرار ساحر ثابت مىگردد؛ ليكن در اينكه با بيّنه( -->بيّنه)نيز ثابت مىشود يا نه، معروف قول نخست است.(٢٥)برخى، سحر را تنها از راه اقرار قابل اثبات دانستهاند.(٢٦)در اقرار نيز آيا يك بار اقرار كفايت مىكند يا دو بار لازم است؟ برخى، احتياط را در دو بار اقرار دانستهاند.(٢٧)
كشتن ديگرى با سحر:اگر ساحر با سحر كردن ديگرى موجب مرگ او گردد، در صورتى كه قصد او از اين كار، كشتن مسحور باشد يا سحر به گونهاى باشد كه غالباً منجر به كشته شدن مسحور مىگردد، قصاص مىشود؛ اما اگر چنين قصدى نداشته باشد و سحر نيز غالباً كشنده نباشد، قتل شبه عمد محسوب و ديه ثابت مىشود و اگر اقرار به خطا كند؛ بدين معنا كه قصدش سحر ديگرى بوده و به اشتباه نام مقتول را برده است، ديه بر عاقله(--> عاقله)ثابت نمىشود؛ بلكه بر ساحر ثابت مىگردد؛ مگر آنكه عاقله، ادعاى او را ـ مبنى بر خطا بودن ـ تصديق نمايد. برخى، ثبوت قصاص و ديه را بر واقعيت داشتن سحر مبتنى كرده و گفتهاند: اگر سحر واقعيت داشته باشد، قصاص يا ديه ثابت است؛ اما اگر تخيلى باشد، قصاص يا ديه ثابت نخواهد بود؛ ليكن بسيارى قصاص يا ديه را در هر دو تقدير ثابت دانستهاند.(٢٨)