فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣١٦ - زهار
زهار
زهار: رستنگاه موهاى اطراف آلت تناسلى.
به آن قسمت از سطح بدن كه جلو لگن قرار دارد و موهاى اطراف آلت تناسلى روى آن مىرويد، زهار گويند و از آن در بابهاى طهارت، حج، جهاد، تجارت، حجر و ديات سخن رفته است.
طهارت:بنابر قول مشهور، زهار جزو عورت(--> عورت)به شمار نمىرود؛ از اين رو، پوشاندن آن واجب نيست؛ هرچند مستحب است.(١)
زدودن موهاى زهار،(٢)بويژه قبل از احرام(٣)(--> احرام)مستحب است و افضل، زدودن با نوره است؛(٤)و ترك ازاله آن مكروه مىباشد.(٥)
در حرمت يا كراهت ازاله موهاى بدن ميّت از جمله زهار اختلاف است.(٦)
حج:ازاله موهاى بدن از جمله زهار بر محرم، حرام و موجب ثبوت كفّاره است.(٧)كفّاره آن به گفته برخى قدما(٨)ـ كه از ديدگاه برخى ديگر مطابق احتياط است(٩)ـ يك گوسفند مىباشد؛ ليكن بعضى گفتهاند: كفّاره آن قربانى كردن يك گوسفند يا اطعام شش فقير؛ هر يك دو مدّ(--> مدّ)و يا سه روز روزه است؛ هرچند قربانى كردن يك گوسفند مطابق احتياط است.(١٠)
جهاد و حجر :از نشانه هاى بلوغ(--> بلوغ)هر يك از پسر و دختر، روييدن موهاى درشت بر زهار ايشان است.(١١)
اگر نيروى بالغى از دشمن در حال نبرد اسير گردد، كشته مىشود و در فرض عدم تشخيص بلوغ، از راه مشاهده روييدن موى بر زهار، بلوغ يا عدم بلوغ وى به دست مىآيد.(١٢)
تجارت:نروييدن موى زهار از عيوب محسوب مىشود؛ از اين رو، اگر كنيزى خريدارى شود و سپس معلوم گردد موهاى زهارش نمىرويد، خريدار حق خيار دارد و مىتواند معامله را برهم زند.(١٣)
ديات:از بين بردن موهاى زهار كسى از روى جنايت، موجب ثبوت ارش(--> ارش)بر عهده جانى است.(١٤)بريدن آن نيز حكم از بين بردن موهاى آن را دارد.(١٥)