مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٧ - علّت تسمی&#١٧٢٨ عالم أمْر

منه آمنّا به و صدَّقْناه، و لم نحتلْ أن نخیِّلَ له وجهًا عقلیًّا و مسلکًا بحثیًّا؛ بل اقتدینا بهُداه، و انتهینا بنَهْیِه، امتثالًا لقوله تعالی: (وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا)،[١] حتّی فتَحَ اللهُ علی قلبنا ما فَتَح، فأَفلحَ ببرکةِ متابعته و أَنجحَ.»[٢]

علّت تسمیۀ عالم أمْر

راجع به علّت تسمیۀ «عالم أمْر» حاجی سبزواری در تعلیقه صفحه ٢٠ از جلد اوّل اسفار (طبع حروفی) فرماید:

«أی منسوبة إلی عالَمِ الأمر و هو: عالَمُ العقول و عالم الأرواح؛ و هذا

[١]ـ سوره الحشر (٥٩) قسمتی از آیه ٧.

[٢]ـ [جهت اطلاع بیشتر به معاد شناسی، ج ٢، ص ١٢؛ لباللباب، ص ١٥؛ اسرار ملکوت، ج ١، ص ٣٢٠؛ حریم قدس، ص ٦٤، مراجعه شود. ضمناً ترجمه این متن در مصدر اوّل این‌گونه آمده است:

«همانا من از خداوند طلب آمرزش و عفو بسیار دارم از برای آنکه پاره‌ای از عمر خویش را به بررسی آراء متفلسفین و جدال‌های اهل کلام و نازک‌بینی‌های آنان، و آموختن سخنان و شیوه‌های بحثی آنان گذراندم؛ تا اینکه سرانجام در پرتو فروغ ایمان و تأیید خداوند منّان دریافتم که واقعاً قیاسات آنها بی‌نتیجه و صراط آنها غیر مستقیم است.

پس از آن زمام کار خویش را به خداوند و به فرستادۀ بیم‌دهندۀ بیم داده شدۀ او سپردم، و به آنچه به رسول الله رسیده بود تماماً ایمان آورده و تأیید نمودم. و در صدد جستجوی توجیه عقلی و روشی علمی برای فرمایشات رسول بر نیامدم؛ بلکه پیروی از هدایت و اجتناب از نواهی او را پیشه خود ساختم همچنان که حقّ تعالی فرموده:

”آنچه از دستوراتی که پیامبر برای شما آورده است بگیرید و پیروی کنید؛ و آنچه را که نهی فرموده دوری کنید!“

تا آنکه خداوند گشایش قرار داد بر قلب ما آنچه را که گشایش فرمود؛ و رستگار شد به برکت این دنباله‌روی از رسول، و نجات یافت‌.» (محقّق)]