جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٤٩ - ٣٨ محبّ صادق

٢٤. آثار محبّت امام حسن مجتبی٧ در روایات شیعه و سنی

روزى امام حسن مجتبی٧ خدمت پيامبرﷺ آمد و در كنار آن حضرت نشست رسول خدا به نشانه محبّت دهان مبارک را بر دهان حسن نهاد و سه بار فرمود: (اللَّهُمَّ إِنِّی أُحِبُّهُ وَ أُحِبُّ مَنْ يُحِبُّهُ‌) خدايا من حسن و محبّ او را دوست می‌دارم. [١]

٢٥. عشق به ولایت

يحيى بن ام طويل، از دلاور مردان قهرمانی بود كه در شرایط بسيار سخت بعد از شهادت امام حسين٧ به امام سجاد٧ پيوست و با شهامت و صلابت كم‌نظيری، با طاغوت‌هاى زمان و زمامداران بنى اميه مبارزه كرد. سرانجام به دستور حجاج بن يوسف، توسط عبدالملك، استاندار عراق، دستگير شد و او را نزد حجاج آوردند.

حجاج به او گفت: به على ناسزا بگو تا آزادت کنم. او اطاعت نكرد، حجاج فرمان داد كه دست‌و پایش را قطع كنند. فرمان حجاج اجرا شد و او را با سخت‌ترين شكنجه‌ها به شهادت رساندند ولی حاضر به دشنام و بیزاری جستن از على٧ نشد. [٢]

فرازى از کلام يحيى بن ام طويل: يحيى در كوفه با صداى بلند چنين می‌گفت: لعنت خدا بر كسی که على٧ را دشنام دهد، ما از آل مروان و آنچه بجز خدا می‌پرستند، بيزاريم. هر كس به اولياء خدا ناسزا بگويد در قیامت با او همنشين نخواهد شد. [٣]

[١]. بحار الأنوار، مجلسی، ط دار الاحیاء التراث،ج ٤٣، ص ٢٦٦.صحيح مسلم ج ٤ ص ١٨٨٢ ص ۱۱۳۱، حدیث ۲۴۲۱،چاپ دار طیبة، تاريخ دمشق لابن عساكر، ترجمة الامام الحسن ص ٣٧. الأمالی الطوسي، ص ٢٤٩‌.

[٢].[٧٣١] سفینه البحار، قمی، شیخ عباس، ج ١ ص ٣٦٨.

[٣].[٧٣٢] اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص ٣٧٩ ح ١٦.