جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٤٦ - ١١ امانتداری و شریک شدن در اموال مردم

عارض شده است؟ حضرت می‌فرمود: وقت نماز رسیده؛ وقت ادای همان امانتی که خداوند آن را بر آسمان‌ها و زمین عرضه نمود و تحمل پذیرش آن را نداشتند. [١]

٨. ضرورت امانتداری نسبت به همه مردم

امام باقر٧ فرمود: (ثَلَاثٌ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِأَحَدٍ فِيهِنَّ رُخْصَةً أَدَاءُ الْأَمَانَةِ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ وَالْوَفَاءُ بِالْعَهْدِ لِلْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ وَ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ بَرَّيْنِ كَانَا أَوْ فَاجِرَيْنِ) خداوند متعال در سه چيز به احدى رخصت و اجازه نداده است.

۱. اداء امانت، چه آن امانت، متعلق به فرد نيكوكار باشد چه متعلق به فاسق گنهکار.

۲ ـ وفاى به عهد و پيمان نسبت به نيكوكار و فاسق.

۳ ـ نيكى به پدر و مادر، خواه نيكوكار باشند يا فاسق و لااُبالى. [٢]

٩. اقتدا به على٧ در راستگویی و امانت‌دارى

ابوكهمس به امام صادق٧ عرض كرد: عبدالله بن ابى‌يعفور، به شما سلام رسانيد. حضرت فرمود: بر تو و بر او سلام باد، وقتى كه نزد عبدالله رفتى، به او سلام من را برسان و به او از جانب من بگو: درست بيانديش كه به چه جهت، حضرت على در پيشگاه رسول خداﷺ به آن مقام عالى رسيد، همان عامل را پيشه خود ساز، سپس فرمود: همانا على٧ به خاطر دو خصلت: راستگویی و امانت‌دارى، در پيشگاه رسول خدا به آن مقام عالى، نائل گردید. [٣]

[١].[٢٦٨] تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۱۳.

[٢]. اصول کافی، ج‌٢ ص ١٦٢

[٣] . اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية،ج ١ ص ٤١١