جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٩٦ - ١٣ آداب مهمانی در قرآن

و به تکریم او بپردازد. [١] بر اساس این آیه هرگونه رفتاری که موجب آزار دیگران است، حرام و از مصادیق ظلم است که باید اجتناب کرد.

١٩. اجتناب از موجبات نگرانی: مهمان نباید رفتاری داشته باشد که میزبان را نگران کند.[٢] هر‌گونه رفتاری از جمله نخوردن غذا ممکن است به معنای بی‌احترامی یا نگرانی میزبان شود. بنابراین، مهمان می‌بایست از چنین رفتاری اجتناب کند.

٢٠. اجتناب از اهانت به مهمان دیگران: از مهمترین آداب مهمانی تکریم مهمان است؛ بر این اساس، هر‌گونه اهانت به مهمان دیگران، عملى ناپسند و به دور از تقوا است و شخص همان‌طوری که نمی‌تواند به مهمان خود بی‌احترامی‌کند باید از اهانت به مهمان دیگران نیز پرهیز کند. [٣]

٢١. جواز درخواست دعوت از دیگران برای مهمانی: شخص می‌تواند از دیگری بخواهد تا او را مهمان کندچنان که حضرت موسی٧ با حضرت خضر٧ چنین کرد. البته شخص می‌تواند میزبانی را رد کند؛ همان‌گونه که اهل ناصره فلسطین با حضرت موسی و خضر چنین کردند. [٤]

٢٢. تحقیق از مهمان: در مواردی که مهمان ناشناس است می‌توان از او تحقیق کرد و اطلاعاتی را از او کسب کرد. [٥] این اطلاعات می‌تواند بستری برای یاری به مهمان باشد و در صورت نیاز برخی از مشکلات مهمان را برطرف کند.

٢٤. تعاون در مهمانی: مهمانی از کارهای نیک است و تعاون در هر کار نیکی شایسته است.[٦] تعاون در پذیرایی از مهمان بویژه از سوی زن و شوهر کاری شایسته

[١]. سوره نساء، آیه ١٤٨.

[٢]. سوره هود، آیات ٦٩ و ٧٠؛ ذاریات، آیات ٢٤ تا ٢٨.

[٣]. سوره هود، آیه ٧٨؛ سوره حجر، آیات ٦٨ و ٦٩.

[٤]. سوره کهف، آیه ٧٧.

[٥]. سوره حجر، آیات ٥١ و ٥٧؛ سوره ذاریات، آیات ٢٤ و ٣١.

[٦] سوره مائده، آیه ٢