جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٩ - ٣ منع از بندگى مخلوق

شماره ١٥: اطاعت و بندگی خدا

· قال الله الحكيم: (وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ) [١] ما جن و انس را نيافريديم مگر براى پرستش.

· قال حسین بن علی٧: (مَنْ عَبَدَ اللّهَ حَقَّ عِبادَتِهِ، آتاهُ اللّهُ فَوْقَ أمانيهِ وَ كِفايَتِهِ) [٢] هر كس حق عبادت خدا را «خالصانه» أداء نمايد؛ خداوند فوق آرزوهايش را به او عطا نماید و امور زندگيش را تأمين نمايد.

شرح کوتاه: بنده در لغت به معنای مملوک و برده است در مقابل حُرّ و آزاد[٣] و در اصطلاح به کسی گفته می‌شود که در خدمت دیگری است و از خود هیچ‌گونه اختیاری ندارد.[٤] و اما بنده خدا به کسی گفته می‌شود که مطیع محض دستورات پروردگار عالم است[٥] و در عین اطاعت از خدا در همه حالات، راضی و تسلیم به مقدّرات الهی است. چنین کسی تمام هم و غمّش اطاعت از خدا و انجام وظیفه بندگی در هر حال و وضعیتی است خواه در غنی، خواه در فقر، خواه در عافیت خواه در بلا و مرض، در همه این حالات تنها در صدد عمل به وظیفه‌ای است که خداوند برای او معیّن نموده است.

امام سجاد٧ می‌فرماید: حق خداوند که بالاترین حق‌ها است آن است که خالصانه او را بندگی کنی و چیزى را شریک او قرار ندهى، اگر چنین کنی خداوند بر

[١]. سوره ذاریات آیه ٥٦ .

[٢].[٤] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ۶۸، ص ۱۸۳، تنبیه الخواطر، ص ۴۲۷، س ۱۴.

[٣].[٥] دائرة المعارف قرآن کریم، ج۴، ص۴۸۱.

[٤] .مصطلحات قرآنیه، ص ۶۸ ـ ۶۹.

[٥]. لسان ‌العرب، ج ۱، ص ۲۳۱