جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٥٠٥ - ١٥ ایمان به حقیقت دنیا و آخرت

شماره ٢٨: ایمان به خدا

· قال الله الحكيم: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتَابِ الَّذِی نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ) [١] اى كسانى كه «تنها به زبان» ايمان آورده‌اید به حقیقت به خدا و رسول و کتابی که بر او نازل شده، ايمان آوريد. «در عمل هم تابع دستورات او باشید.»

· قال الامام الرضا٧: (الْإِيمَانُ عَقْدٌ بِالْقَلْبِ وَ لَفْظٌ بِاللِّسَانِ وَ عَمَلٌ بِالْجَوَارِحِ لَا يَكُونُ الْإِيمَانُ إِلَّا هَكَذَا‌) [٢] جز این نیست که ايمان معجونى از اعتقاد قلبى و اعتراف زبانی و عمل به دستورات الهی است.

شرح كوتاه: واژه ایمان از کلمه «أمن» گرفته شده و به معنای آرامش، اطمینان قلب و نبود ترس و وحشت است، در رخدادهای سخت روزگار، ایمان به خداوند و استمداد از او، به انسان آرامش روحی و اطمینان خاطر می‌بخشد، تکیه بر خدا تکیه بر قدرت لایتناهی و قدرتی ما فوق همه قدرت‌ها است.

در حقیقت ایمان وابستگی فکری، اعتقادی، روحی و عملی به موجودی برتر و آفریدگاری توانا و قادری مطلق است، انسان در پرتو ایمان و اعتماد به خداوند آرامش خاطر پیدا می‌کند و با امیدواری و اطمینان و تکیه به او بر هر مشکل و اضطرابی فائق می‌آید.

ايمان به خدا داراى چهار ركن است: توكّل بر خدا، تفويض «واگذاری» امور بر خدا و رضا و تسليم در مقابل مقدرات و دستورات الهی است. اگر كسى دارنده اين

[١] . سوره نساء، آیه ١٣٦.

[٢].[٨٠٤] معانی الأخبار، ابن‌بابویه، محمد بن علی ، ص ١٨٦‌.