جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٤٢٢ - ١٠ بندگی خدا و همنشینی با رسول الله٦٥٠١٨ در قیامت
پیغمبر، صفحه:٦٤
٢٥ نذر اهلبیت جهت شفای امام حسن و امام حسین Cرجوع شود به جلد اول، موضوع: اخلاص داستان شماره ١٢ با عنوان: تجلیل خداوند از اطعامی خالصانه، صفحه:١٢٨
٢٦. ذکر فضائل امام سجاد٧ توسط فرزدق شاعر با اخلاص اهلبیت، رجوع شود به جلد اول، موضوع: اخلاص داستان شماره ٣١ با عنوان: اشعاری که برای خشنودی خداوند سروده شد، صفحه: ١٤٥
٢٧. امام سجاد٧ در اوج معنویت
ابراهيم بن ادهم میگوید: در بيابان همراه قافلهای میرفتم که ناگهان پسر بچهای را ديدم گفتم: سبحان الله! در این بيابان بیآب و علف اين پسر چه مىكند! نزديك رفته سلام كردم، جواب سلامم را داد. گفتم: كجا میرويد! گفت: به زيارت خانه خدا. گفتم: عزيزم شما كوچك هستید و زيارت خانه خدا هنوز بر شما واجب نشده است. گفت: مگر نديدهاى كودكان كوچكتر از من هم مردهاند؟ «آیا نباید برای آخرت خود اندوختهای فراهم کنم؟»
گفتم: توشه و مركب سواريت كجاست؟ گفت: توشهام تقوا و سواريم پاهاى من است و با همين توشه و سوارى به نزد مولاى خود میروم. گفتم: من هيچگونه غذايى با تو نمیبينم؟ پرسيد: ای پيرمرد! كسى كه من را به خانه خود دعوت كرده آب و نان و روزیم را خواهد رساند.
گفتم: پاى بردار عجله كن! تا به قافله برسى. گفت: بر من لازم است سعى و كوشش و بر اوست من را برساند، آیا نشنيدهای خداوند میفرمايد: (وَ الَّذينَ جاهَدوا