جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٩٢ - ٦ ذکر فضایل امیرمؤمنان علی

بر شما، اهل بيت نبوّت و خاندان محمّد، مستمند مسلمانى هستم، غذايى به من بدهيد خداوند به شما از غذاهاى بهشتى مرحمت كند.

آنها همگى ایثار کرده «مسكين را بر خود مقدم داشتند» و حاضر شدند که سهم غذای خود را به او بدهند و در آن شب جز آب چيزى نخوردند. روز دوم را هم روزه گرفتند وقت افطار، يتيمی ‌به در خانه آمد و درخواست غذا کرد، آن روز هم ايثار كرده و غذاى خود را به او دادند و بار ديگر با آب افطار كردند، طبق نذری که کرده بودند روز سوم را نيز روزه گرفتند آن روز هم اسيرى به هنگام غروب آفتاب بر در خانه آمد و درخواست غذا کرد، باز هم سهم غذاى خود را به او دادند.

صبح که شد على دست حسن و حسين را گرفت و پيش پيامبر آورد. هنگامی كه پيامبر بی‌حالی آنان را مشاهده كرد، فرمود: اين حالى كه در شما می‌بينم براى من بسيار سخت است سپس برخاست و با آنها وارد خانه فاطمه شد و ديد فاطمه در محراب عبادت ايستاده در حالى كه از شدت گرسنگى چشم‌هايش به گودى نشسته است او را در آغوش گرفت و فرمود: از وضع شما به خدا پناه می‌برم

در همين هنگام، جبرئيل نازل شد و سوره انسان را نازل نمود و به رسول الله عرض کرد: خداوند به داشتن چنين خاندانى به توتبریک و تهنيت می‌گويد. این حدیث در کتب امامیه ذکر شده و مرحوم علامه امينى اين قضیه را در کتاب الغدير از ٣٤ نفر از علماى معروف اهل‌سنت، ذیل آیه (وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً) [١] نقل نموده است.[٢]

[١] . سوره انسان آیه ٧٦.

[٢].[٦٤٥] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٣٥، ص ٢٣٧.