جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٦٩ - ٣٨ اسوه و الگو در تفسیر آیات شریفه قرآن

٢٩. کار و تلاش در سیره ائمهb

محمّد بن منکدر می‌گوید: روزی در شدت گرمای هوا به بیرون از مدینه رفته بودم. دیدم امام باقر٧ مشغول کشاورزی است. با خود گفتم: پیرمردی از بزرگان قریش در این هوای گرم در طلب دنیاست! تصمیم گرفتم او را موعظه کنم. نزدیک رفته و بعد از سلام گفتم: آیا سزاوار است مرد شریفی مثل شما در این هوای گرم در پی دنیاطلبی باشد؟ اگر در چنین حالتی مرگ شما فرا رسد، چه خواهید کرد؟

حضرت فرمود: به خدا سوگند! اگر در این حال بمیرم، در حال فرمانبرداری و اطاعت خدا جان سپرده‌ام. تو خیال می‌کنی عبادت فقط نماز و ذکر و دعا است؟ تأمین مخارج زندگی از راه حلال، خود نوعی عبادت است. من می‌خواهم با کار و کوشش، خود را از امثال تو و دیگران بی‌نیاز سازم. فقط آن گاه از فرا رسیدن مرگ در هراسم که در حال گناه باشم و در حال نافرمانی خدا از دنیا بروم. خداوند ما را موظف نموده که بار خود را بر دوش دیگران نگذاریم. اگر کار نکنم، دست نیاز بسوی مردم دراز خواهم کرد. محمّد بن مکندر عرض کرد: خدا شما را رحمت کند! من می‌خواستم به گمان خود شما را موعظه کنم ولی شما من را موعظه نمودید.[١]

٣٠. الگوی جامع در تمام امور مادی و معنوی

سُدير صيرفى به زيارت كعبه مشرّف شد و در آنجا امام باقر٧ را ملاقات كرد، حضرت دست او را گرفت در حالی که رو به جانب كعبه داشت، فرمود: اى سُدير! مردم موظّفند به زيارت كعبه سنگى آمده و آن را طواف نمايند. آن گاه بايستى نزد ما اهل بيتb رسالت آمده و ايمان و عقايد خود را بر ما عرضه بدارند تا ما آن‌ها را هدايت نمایيم.

[١].[٦٠٨] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ٤٦، ص ٢٨٧.