جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣١ - ٣٤ نشانه بنده خدا «صبر هنگام بلا، عفو هنگام ظلم و »

از نظر معنوى به درجه‌اى از كمال رسيده بود كه امام صادق٧ درباره آن بزرگوار فرمود: او صديقه بود و در خاندان امام حسن بانويى همانند او ديده نشده است» (كَانَتْ صِدِّيقَةً لَمْ يُدْرَكْ فِی آلِ الْحَسَنِ امْرَأَةٌ مِثْلُهَا‌)

آن بزرگوار روزى زير ديوار شكاف خورده‌ای بود که صداى ريزش دیوار به گوشش رسيد. آنگاه فرمود: نه، به حق مصطفى، خدا به تو اجازه فرود آمدن ندهد. (لَا وَ حَقِّ الْمُصْطَفَى مَا أَذِنَ اللَّهُ لَكَ‌ فِی السُّقُوط) ديوار در هوا معلّق ايستاد و او به سلامت از آنجا گذشت. [١]

٣٢. بندگی خدا بر اساس دینداری

ابی‌جارود به امام باقر٧ عرض كرد: من بر اثر نابينایى قادر نيستم همواره به حضور شما برسم. من را راهنمایی فرمایید به دينى كه شما و خاندانتان بر اساس آن، خدا را می‌پرستید، امام فرمود: مطلب كوتاهی را گفتى ولی سؤال مهم و بزرگى نمودى، سوگند به خدا همان دينی را كه خود و پدرانم با اساس آن خدا را می‌پرستیم به تو می‌گويم، آن دين، عبارت است از:

١. گواهى به يكتایى و بى‌همتایى خدا.

٢. گواهى به رسالت محمّدﷺ و اقرار به آنچه از طرف خدا آورده است.

٣. گواهى به رهبرى و امامت ما اهل‌بیت b و دشمنى با دشمنان ما.

٤. اطاعت كردن از دستورات ما.

٥. انتظار قائم ما.

٦. كوشش و پاك زيستى در انجام واجبات و ترك محرمات. [٢]

[١].[٤٥] اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ١ ص ٤٦٩ ح ٢.

[٢] . اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص ٤ ح ٥.