جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٠١ - ٣٢ قطع امید از غیر خدا راهگشا در گرفتاریها

گنهكار خارج شد، از اين جهت كه عابد وقتى وارد مسجد شد، به عبادت خود ‌باليد و در انديشه خود به عبادتش مغرور شد، ولى گنهكار در فكر پشيمانى و طلب آمرزش گناهش از خدا بود.[١]

٢٣. امید بیجا و بیمورد

روزی بهلول در راهی به ‌هارون الرشید خلیفه وقت رسید و با صدای بلند گفت: ای‌هارون! خلیفه با کمال تعجب پرسید: چه کسی من را اینطور با لحن تحقیرآمیز، صدا می‌زند؟ گفتند: قربان! بهلولِ دیوانه است. ‌هارون او را صدا کرد و گفت: من را می‌شناسی؟ بهلول گفت: بلی! تو، همان کسی هستی که اگر کسی در شرق این کشور پهناور به کسی ظلم شود و تو در غرب کشور باشی، خداوند روز قیامت از تو درباره آن مظلوم بازخواست خواهد کرد؛ زیرا خودت را امین و حافظ امنیّت مردم می‌دانی.

‌هارون از کلام شیوای بهلول، متأثر شد و شخصیت پوچ خود را در برابر محکمه الهی مسئول احساس کرد و گفت: حالِ من را چگونه می‌بینی؟ بهلول گفت: خودت را بر کتاب خدا عرضه کن، خداوند می‌فرماید: یقیناً نیکوکاران در نعمت‌های بهشتی و بدکاران در عذاب‌های جهنم خواهند بود. (اِنَّ الاْبْرارَ لَفی نَعیمٍ وَ اِنَّ الْفُجّارَ لَفی حَجیمٍ)

‌هارون گفت: پس این همه عمل خیر که انجام دادیم چه می‌شود؟ بهلول فوراً گفت: (اِنَّما یَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقینْ) خداوند اعمال نیک را فقط از پرهیزگاران می‌پذیرد. ‌هارون گفت: پس رحمت واسعه الهی چه می‌شود؟ پاسخ داد: (اِنَّ رَحْمَةَ اللّهِ قَریبٌ مِنَ الْمُحْسِنینَ) رحمت خدا، تنها به نیکوکاران نزدیک است.

[١] .علل الشرائع، شيخ صدوق، ج ١ ص ٣٥٤.