جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٩٤ - ٢٣ امید بیجا و بیمورد

مؤمنان در اقلیت و از هر سو مورد تهدید هستند. این آیه به آنها دلگرمی ‌و ثبات قدم می‌بخشد، روح آنها را سرشار از نشاط و گام‌هایشان را استوار ‌ساخته و اثر روانى تهدیدهاى دشمنان را خنثى می‌کند. هنگامی که خدا با ماست از غیر او وحشتى نداریم.

١٢. خوف و رجاء

امیرمؤمنان علی٧ فرمود: بهترين افراد نباید مغرور به اعمال حسنه خود شده و خود را ايمن از عذاب الهی بدانند؛ زيرا خداوند می‌فرمايد: (أَفَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ) [١] از مكر و كيفر خدا ايمن نیستند مگر مردم زيانكار. از طرفی بدترين افراد هم نباید از رحمت و لطف الهی، نوميد باشند. خداوند از قول یعقوب پیغمبر می‌فرمايد: (يَا بَنِی اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ و َلاَ تَيْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ) فرزندانم بار ديگر به مصر برويد و از يوسف و برادرش جستجو كنيد و از رحمت خدا مأيوس نباشید چرا که از رحمت خدا نوميد نیستند مگر كافران. [٢]

١٣. امید به خدا در رهایی از عذاب الهی

ابی‌حمزه می‌گوید شبی امام سجاد٧ را در كنار كعبه ديدم كه در حال نماز، قيام خود را طول می‌داد، به گونه‌اى كه ديدم گاهى بر پاى راستش تكيه می‌کند و گاهى بر پاى چپش، شنيدم که با حال گريان می‌گوید: (يَا سَيِّدِی تُعَذِّبُنِی وَ حُبُّكَ فِی قَلْبی) اى آقاى من! آيا به خود می‌بینی که من را عذاب كنى، با اين كه محبّت تو در قلب من است؟ آیا در قيامت من را با مردمی ‌«با دشمنانت» محشور كنى كه به

[١] . سوره اعراف، آیه ٩٩.

[٢] . سوره یوسف، آیه ٨٧ .