جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٩٠ - ١٧ در قلب سلیم جز خدا راه ندارد

٨. امید به قبول توبه

خداوند به حضرت داود٧ فرمود: (يَا دَاوُدُ بَشِّرِ الْمُذْنِبِينَ وَ أَنْذِرِ الصّدِّيقِينَ) گنه‌كاران را مژده بده و نیکوکاران راستگو را بترسان. حضرت داود عرض كرد: به چه جهت گناهكاران را مژده بدهم، و درستكاران را بترسانم؟!

خداوند فرمود: به گناهكاران مژده بده كه من پذيراى توبه آنان و بخشنده گناهان هستم و درست‌كاران را هم بترسان كه به اعمال خود، مغرور نشوند، زيرا بنده‌اى نيست كه او را به پاى حسابرسى بكشم، مگر اين كه «اگر به عدلم از او حساب بکشم بر اثر ناخالصى‌هاى عبادتش» به هلاكت خواهد رسید. [١]

٩. امید به خدا و انتظار نزول رحمت الهی

پيامبر اكرمl سيزده سال تمام در مكّه به سمت بيت‌المقدس نماز می‌خواند و پس از مهاجرت به مدينه هم خداوند امر نمود كه به همان قبله‌اى كه يهوديان عبادت می‌کنند، نماز بخوان. اين خود يك نوع همكارى و نزديك كردن دو آيين قديم و جديد بود. رشد و ترقّى مسلمانان باعث شد كه خوف و ترس، محافل يهود را فرا گيرد این ترقيات روز افزون مسلمانان نشان می‌داد كه آيين اسلام سراسر شبه جزيره عربستان را در مدّت کوتاهی گسترش داده و قدرت و آيين يهود را از بين خواهند برد.

از اين جهت یهودیان شروع به كارشكنى كرده و از راه‌هاى گوناگونى مسلمانان و پيامبر اکرم را آزار می‌دادند از جمله این که می‌گفتند: محمّد مدّعى است كه آيين مستقلى دارد و دین اسلام ناسخ «از بين برنده» همه ادیان گذشته است ولی با این حال هنوز قبله مستقلى ندارد و به قبله يهود نماز می‌خواند.

شنيدن اين خبر براى پيامبر گران آمد. نيمه شبی از خانه بيرون ‌آمد و به آسمان

[١] . اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ٢ ص ٣١٤.