جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٦٧ - ٤٢ توجه به آثار و پیامدهای گناه، موثّر در بازداشتن دیگران از گناه

غزل معروف و منسوب به حافظ را می‌خواند:

اى دل! غلام شاه جهان باش و شاه باش پيوسته در حمايت لطف إله باش

قبـــــر امــام هشتــــــم و سلطــــان دين رضــا از جان ببوس و بر در آن بارگاه باش

در این بین مردی براى اين كه او را دست بيندازد، به آن مداح گفت: آقا چرا شعر را غلط می‌خوانى؟ بايد اينطور بخوانى:

قبـــــر امــام هشتــــــم و سلطــــان دين رضــا از جان ببوس و بر در آن بار كاه، باش

يعنى وقتى به در حرم رسيدى همانطور كه يك بار«كاه» را از روى الاغ به زمين می‌اندازند، تو هم فوراً خودت را به زمين بينداز. از آن پس هر وقت مداح بيچاره، اين شعر را می‌خواند، بجاى «بارگاه» می‌گفت: بارِ كاه و خود را هم به زمين می‌انداخت.

اين را می‌گويند تحريف، گرچه تحريف درجاتى دارد يك وقت تحريف در شعر حافظ است اين چندان اهميتى ندارد و يك وقت تحريف در يك موضوع بزرگ اجتماعى يا اعتقادى است كه اين خيلى خطرناك است البته در يك كتاب ادبى و يا شعر با ارزش هم نبايد تحريف كرد.

نکته: هنگام مشاهده چنین منکراتی باید به جدّ در مقابل آنها ایستاد و افشاگری و قلمفرسایی کرد و مقاله نوشت و در صورت لزوم از دیگران هم کمک گرفت و دسته جمعی اقدام نمود.[١]

٣٩. سختگیری بیمورد و بیجا در نماز کودکان

جوانى می‌گفت: در كوچكى هميشه سعى می‌كردم نماز خود را در مسجد بخوانم روزى مشغول نماز بودم كه متوجه شدم پيرمردى مراقب من است. نمازم كه به پايان رسيد، آن پيرمرد به من گفت: نمازت درست نيست. سپس سخنان نيشداری به من زد چنان كه گويى تازيانه جلادان است. من غرق در سكوت شدم هرگاه می‌خواستم از او بپرسم كجاى نمازم اشتباه بوده است، اجازه نمی‌داد و می‌گفت: نمازت درست

[١].[٤٤٠] حماسه حسيني، شهید مرتضی مطهری ج ١، ص١٠.