جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٤١ - ١٠ لیستی از منکراتِ آخر الزّمان
مجازات آن مرد حاضر شده بودند نگاهی انداخت و با صدای بلند گفت: ای مردم! هر کس خودش آلوده به گناه است و باید کیفر ببیند، حق ندارد در مجازات او شرکت کند.
با شنیدن این جمله همه رفتند. تنها حضرت عیسی و حضرت یحیی٧ ماندند. در این هنگام یحیی به مرد گناهکار نزدیک شد و گفت: من را موعظهای کن! مرد گفت: ای یحیی! مواظب باش از هوای نفست تبعیت نکنی که سقوط کرده و بدبخت خواهی شد.
یحیی گفت: موعظهای دیگر بگو! مرد گفت: هرگز خطاکاری را به خاطر لغزشش ملامت نکن بلکه با نصیحت و خیرخواهی در فکر نجات او باش! «چه آن که ممکن است سرزنش تو موجب شود که خودت هم روزی گرفتار آن خطا شوی.» حضرت یحیی گفت: باز هم موعظه کن! مرد گفت: غضب خود را کنترل نما! در این وقت حضرت یحیی گفت: این موعظهها من را کفایت است. [١]
٨. صبر و شکیبایی هنگام امر به معروف ونهی از منکر
لقمان به فرزندش فرمود: فرزندم: نماز را به پادار تا ارتباط تو با خدا محكم گردد و از ارتكاب فحشا و منكر محفوظ باشى. چون به حد كمال رسيدى، ديگران را به معروف و خوبیها دعوت كن و در اين راه در مقابل سختىها، صبور و شكيبا باش.[٢]
٩. وظیفه فرد در امر به معروف نسبت به خانواده
خداوند در قرآن دستور داده است که مؤمنان خود و خانواده خود را از آتش دوزخ حفظ کنند (یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قُوا اَنْفُسَکُمْ وَ اَهْلیکُمْ ناراً وَ قُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَة)
[١].[٤١٠] بحار الأنوار، مجلسی، محمد باقر، ط دار الاحیاء التراث، ج ١٤، ص ١٨٨.
[٢] . سوره لقمان آیه ١٧.