جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٢ - ٧ دستگیری خداوند از بنده خود در قعر چاه
مقابل خودسرىهاى فرعون، مقاومت كند و مردم را از اسارت و بندگى فرعون رهایی بخشد.
موسى در برابر تهديدهاى فرعون نه تنها خود را نباخت و شخصيت خود را گم نكرد، بلكه به عكس، با صراحت بيشتر و اطمينان فزونترى با وى سخن گفت. سرانجام او را از كرسى غرور به زير آورد و به امواج نيل سپرد و به حيات ننگينش خاتمه داد و مردم را از اسارت و بندگى این فرد مستبد و مغرور آزاد ساخت.[١]
٤. از بندگى خدا به کجا رسید
حضرت ابراهيم٧ از طريق عبادت خدا به مقامی رسيد كه خدا او را به عنوان بنده «حقیقی خود» پذيرفت، سپس در اين مسير به درجهاى رسيد كه خداوند او را به عنوان «پیامبر» و سپس به عنوان «رسول» و بعد از آن به عنوان «خليل» «دوست خالص خود» برگزید، وقتى خداوند اين مقامات را «بندگى، نبوت، خليل الرحمن و رسالت» یکی پس از دیگری به ابراهيم بعد از امتحانات متعدد و شایستگی آن حضرت به او عطا نمود به او وحى كرد كه اى ابراهيم! به تو مقام امامت را عطا نمودیم.
مقام امامت به قدرى در نظر ابراهيم بزرگ آمد كه به خدا عرض كرد: پروردگارا! آیا به فرزندان من هم چنین چیزی عطا میشود؟ خداوند فرمود: پيمان من «مقام امامت» به ستمكاران «از فرزندان تو» نمیرسد. (قَالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِی قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِينَ) [٢]، [٣]
[١].[١٢] آیة الکرسی، پیام آسمانی توحید، ص ٧.
[٢].[١٣] سوره بقره، آیه ١٢٤.
[٣].[١٤] اصول کافی، کلینی، محمد بن یعقوب، ط الاسلامية، ج ١ ٧٥.