جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١١١ - ٩ میانهروی در خرج کردن

اين نمونه‌اى از زاهد و عابدى است كه در آن عصر بود، اما اين زهد و عبادت چقدر ارزش دارد؟! آدم در ركاب مردى همانند على٧ باشد ولى در راهى كه على دارد راهنمايى می‌كند و فرمان جهاد می‌دهد شك كند، و عمل به احتياط نمايد!

اسلام بصيرت و عمل را با هم می‌خواهد. خواجه ربيع بصيرت نداشت در وقتى كه جنايت‌ها و ستمگرى‌ها و اسلام شكني‌هاى معاويه و يزيد را می‌بيند به گوشه‌اى می‌رود و شب و روز تنها به نماز و ذكر می‌پردازد تازه براى يك جمله كه به عنوان اظهار تاسف از شهادت فرزند پيغمبر گفته استغفار می‌کند، اين با تعليمات اسلامی ‌جور در نمی‌آيد.

نکته: در احادیث آمده که انسان جاهل هميشه يا تند میرود يا كند (الجاهلُ مُفرِط او مفرَط) يا فقط به ذكر و دعا و عبادت اكتفا می‌كند و جنبه سياسى و اجتماعى اسلام را ترك می‌کند يا به عكس به عبادات و جنبه‌هاى معنوى آن پشتِ پا میزند و فقط به ابعاد سياسى و اقتصادى و اجتماعى آن می‌انديشد هر دو کار خطا است. مؤمن باید میانه رو باشد و صاحب جهات متعدد باشد و در همه زمینهها به انجام وظیفه بپردازد چنان که اولیای الهی و پیامبران الهی چنین بودهاند.[١]

٧. میانهروی در اعتقادات

جمعى از شيعيان در محضر امام باقر٧ بودند. امام به آن‌ها فرمود: اى گروه شيعيان ميانه‌رو باشيد «در تمام امور زندگی راه اعتدال را پیش بگیرید» تا آن كه غلو كننده به شما باز گردد و عقب‌مانده نيز به شما برسد. يكى از حاضران گفت: قربانت گردم: غلو كننده كدام است؟

امام فرمود: مردمی كه غلوّ کرده و درباره ما مطلبى را می‌گويد كه خود ما آن را نمی‌گویيم، چنين مردمی ‌از ما نيستند و ما از آن‌ها نيستيم. سعد عرض کرد: عقب

[١].[٢٠٠] مجموعه آثار شهید مطهری، ج٢٣، ص ٥٠٢.