جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١١ - ٦ عبادت طاغوت

این جهت اراده کردم که مقام تو را ارج نهاده و از همه بالاتر ببرم.[١]

٣. منع از بندگى مخلوق

برخی از زمامداران خود سر و مغرور نه تنها به حكومت و پادشاهی، قانع نبودند بلکه ادعاى خدايى کرده و از مردم می‌خواستند كه آنان را بپرستند و در برابرشان به نشانه بندگى سجده كنند. مردم هم چاره‌اى نداشتند زیرا با كوچك‌ترين مخالفت به سخت‌ترين شكنجه‌ها و كيفرهاى طاقت‌فرسا دچار می‌شدند.

يكى از این افراد مغرور و خودسر كه ادعاى خدايى داشت و مردم را به پرستش و بندگى خود دعوت می‌كرد. فرعون هم عصر حضرت موسى٧ بود. در قرآن کریم به این جهت تصریح شده است آنجا که می‌فرماید: (اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى... فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى) [٢]

حضرت موسى٧ همراه معجزه‌ای بزرگ برای هدایت مردم مبعوث شد، ولى فرعون به جاى آنكه بيدار شود و پیک حق را لبیک گوید، موسى را تكذيب کرد و به عصيان و طغيان خود ادامه داد تا جایی که بزرگان مملكت را گرد هم آورد و سخن سابق خود را تكرار كرد و گفت:

من پروردگار بزرگ شما هستم. به اين هم قناعت نكرد بلکه صريحاً موسى را تهدید کرد که اگر معبودى غير از او را برگزيند، او را همانند دیگران زندانی کند. (قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلٰهاً غَيْرِی لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ)

اگر موسى يك فرد عادى بود، بايد از خشم و تهديد فرعون می‌ترسید و خود را می‌باخت، ولى موسى پيامبرِ برگزيده خدا بود و همانند ساير پيامبران متكى به نيروى الهی بود او براى آزادى و نجات انسان‌ها مبعوث شده بود تا با تمام قدرت در

[١].[١٠] عدة الداعی، احمد بن فهد حلی،ج ۱, ص ۱۷۸. دراین داستان از قالب: پرسش و پاسخ استفاده شده است.

[٢]. سوره نازعات آیه ٣٤.