فمختاره فى المعنى الحرفى أنه تضييق المعانى الاسميه و تخصيص` أجناسها و أنواعها و أصنافها بل أعلامها بسبب النسب الخارجه عن حقائقها ,` و مع ذلك لا نظر لها الى النسب الخارجية التى بعضها موجوده فى الخارج` و بعضها غير موجوده بل ممتنعه بل هى تضييقات فى عالم المفهومية ,` فمفاهيمها فى حد ذاتها متعلقات بغيرها قبال مفاهيم الاسماء التى هى` مستقلات فى أنفسها` .
و من خواص تدليها بغيرها عدم كونها اخطاريه لعدم خطورها فى الذهن الا` بتبع غيرها فى حال لا تكون ايجاديه لكونها ذات تقرر فى وعائها قبل ذكر` الحرف . ( ١ ) ` .
و اما مبناه فى اختيار هذا المعنى فامور` :
الاول : استعمال الحرف لافاده النسب فى موارد تكون النسب و الربط` مستحيله , اما لكون الاسم واجب الوجود و منزها عن تعدد الموصوف` و الصفة و تغايرهما , و اما لكون الاسم مستحيل التحقق كشريك البارى فضلا` عن الصفة و نسبتها اليه , و اما لكونها ممكنه . و معلوم ان ظرف الامكان` و موضوعه ليس الا الماهيات المتقرره فى وعائها المناسب لها` .
الثانى : حيث ان الحصص تكون متحققه قبل ذكر الحرف فى وعائها` المناسب لها أى وعاء الماهيات لا فى الخارج و لا فى الذهن , فلا تكون` ايجاديه انشائيه , فلا يكون المعنى المستعمله فيه جزئيا حقيقيا لمساوقه` ١ ) محاضرات فى اصول الفقه , للفياض , ج ١ , ص ٧٥ . `