لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٣ - آيه نماز جمعه
باب وجوب الجمعة و فضلها و من وضعت عنه و الصّلاة و الخطبة فيها
اين بابى است كه در بيان وجوب نماز جمعه و فضيلت نماز جمعه و در بيان جمعى كه نماز جمعه ايشان ساقط است و در ميان نماز جمعه و خطبه كه وارد است در نماز جمعه
[آيه نماز جمعه]
اما وجوب نماز جمعه پس دلالت مىكند بر آن آيات بسيار از آن جمله قول حق سبحانه و تعالى كه فرموده است.
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ بدان كه تفسير آيات چنانكه مراد الهى است نه حدّ بشر است و ليكن چون آيه از محكمات قرآنست به اتفاق علما ترجمهاش را ذكر مىكنم و تاكيدات و مبالغاتى كه در اين آيه شده است در رساله منفرد مذكور است با احاديث متواتره و ادلّه و دفع شبهه كما هو حدّ البشر، يعنى اى گروه مؤمنان هر گاه نداى جمعه داده شود يعنى اذان گفته شود يا اعلام كرده شود به اذان و غير آن و بدانيد كه نماز جمعه مىكنند پس همگى بشتابيد و سعى كنيد بسوى ذكر الهى كه نماز جمعه است يا خطبه آن يا هر دو، و ترك كنيد خريد و فروخت را يا مطلق تجارات را چنانكه اكثر