لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩ - امر به قراءة قران در نماز

به ايشان طلب هدايت به كمالاتيست كه ايشان به آن رتبه نرسيده‌اند، و طلب زيادتى معرفت حق سبحانه و تعالى است و معرفت عظمت و كبريا او، تا باين معرفت به كمالات خود فايز گردند.

صراط الّذين أنعمت عليهم تأكيدى است از جهت توضيح سؤال و مبالغه در آن و در رغبت بجناب اقدس الهى و ياد كردنى است نعمتهايى را كه حق سبحانه و تعالى انعام كرده است بر دوستان خود و رغبتى است در مثل آن نعمتها چنانكه خود فرموده است كه اين جماعت كه حق سبحانه و تعالى انعام كرده است بر ايشان و آن جماعت پيغمبران و صديقان و شهيدان و صالحانند و نيكو رفيقانند ايشان گويا كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه چون از من طلب كنيد اول حمد و ثناى الهى به جا آوريد، و ديگر اخلاص خود را صحيح گردانند و بعد از آن راه راست را طلب كنند و بعد از آن بيان فرموده است كه راه راست راه خوبانيست كه گذشت.

غير المغضوب عليهم يعنى نه راه آن كسانى كه به سبب علم به حقيّت حق و ترك آن كردن مستوجب غضب الهى شده‌اند و حضرت مى‌فرمايد كه بنده باين كلمه پناه بجناب اقدس الهى مى‌برد كه خداوندا مرا در پناه خود در آور از آن كه از جمله معاندان و كافرانى باشم كه حق سبحانه و تعالى را به عظمت نشناخته باشند و امر و نهى او را سبك و سهل دانند.

و لا الضّالين يعنى و نه راه گمراهان و پناه بجناب اقدس او مى‌برد از آن كه از جمعى باشد كه به نادانى راه را گم كرده‌اند و گمان مى‌كنند كه كار خوب مى‌كنند و اكثر مفسرين گفته‌اند كه مغضوب عليهم يهودانند و ضالّون نصارى‌اند و حضرت فرمودند كه مغضوب عليهم معاندان هر طايفه‌اند، و ضالين جاهلانى‌اند كه به نادانى بجهنم مى‌روند پس بتحقيق كه جمع شده است در اين‌