لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨١ - مستحبات سجود

يدفع عنه الغلّ يوم القيمة)

و در علل و ثواب الاعمال يصرف عنه الغلّ است و منقول است در قوى كالصحيح از سكونى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه به سجده رويد پس چنان كنيد كه بشره دستهاى شما به زمين برسد كه اميد هست كه اگر چنين كنيد حق سبحانه و تعالى دفع كند از شما غل را در روز قيامت كه اكثر عالميان دستهاى ايشان را در گردن‌ها بغلهاى آتشين بسته باشند يا بردارد از شما غل را هر چند مستحق آن شده باشيد، پس بنا بر اين اخبار ظاهر شد كه سنّت است كه دو شكل مهر از جهت دستها در سجاده باشد يا بر روى خاك نماز كنند.

[مستحبات سجود]

(و يكون سجودك كما يتخوّى البعير الضّامر عند بروكه و تكون شبه المعلّق لا يكون شى‌ء من جسدك على شى‌ء منه)

و مى‌بايد كه سجودت مثل خوابيدن شتر لاغر باشد كه اعضاى آن بهم اتصال ندارد تو نيز چنين باشى و شبيه به آويخته باشى كه هيچ جزو از بدنت بر جزو ديگر نباشد حاصل آن كه در حالت سجود تجافى مطلوبست چنانكه در صحيحه حماد و زراره گذشت، و در حديث قوى كالصحيح منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه وقتى كه به سجود مى‌رفتند اعضاى آن حضرت از يكديگر گشوده بود چنانكه شتر لاغر در وقت خوابيدن هيچ عضوى از آن بر عضو ديگر نيست و عبارت متن عبارت فقه رضويست و هم چنين آن چه بعد از اين مذكور مى‌شود.

(و يكون نظرك فى السّجود إلى طرف انفك و لا تفترش ذراعيك كافتراش السّبع و لكنّ اجنح بهما و ترغم بأنفك و يجزئك فى موضع الجبهة من قصاص الشّعر إلى الحاجبين مقدار درهم و من لا