لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨ - قراءة در نماز

لأنّهما جميعا سورة واحدة فان قراتهما قرات الضّحى و أ لم نشرح فى ركعة و لإيلاف و أ لم تر كيف فى ركعة و لا تنفرد بواحدة من هذه الاربع السّور فى ركعة فريضة)

و در فقه رضويست اكثر عبارات متقدمه و اكثر اين عبارات و در معنى اختلافى نيست پس چون احرام به گويى سوره حمد را بخوان و سوره با سوره حمد بخوان و هر سوره را كه خواهى بر تو موسّع است كه در نمازهاى واجب بخوانى مگر چهار سوره و آن سوره و الضّحى و أ لم نشرح است زيرا كه هر دو يك سوره‌اند و هم چنين سوره أ لم تر كيف و لإيلاف را نيز در يك ركعت بخوان زيرا كه هر دو يك سوره‌اند، و تقديم لإيلاف سهو نساخ است و در فقه رضوى در هر دو جا أ لم تر كيف مقدّم است پس اگر هر دو را اراده خواندن داشته باشى و الضّحى و أ لم نشرح را بخوان در يك ركعت و أ لم تر كيف و لإيلاف را در يك ركعت بخوان و يكى از اين چهار سوره را بدون قرينش مخوان در ركعت نماز واجب.

و در فقه رضوى مذكور است كه معوّذتين را در فريضه مخوان زيرا كه از قرآن نيست و حضرت سيّد المرسلين ٦ نهى فرموده‌اند از خواندن آن در فريضه و باكى نيست در نوافل و منقول است اين مذهب از عبد اللَّه بن مسعود اگر نخوانند بهتر است اما وجوب حمد پس اجماع اهل البيت است صلوات اللَّه عليهم و احاديث صحيحه بر آن وارد است.

مثل صحيحه محمد بن مسلم كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه از كسى كه فاتحه الكتاب نخواند در نمازش حضرت فرمودند كه نماز نيست او را يعنى صحيح نيست مگر آن كه آن را بخواند در جهر يا اخفات.

و در صحيح از احدهما صلوات اللَّه عليهما منقولست كه از آن حضرت‌