لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥ - قراءة عزائم در نماز

به اعتبار مجاورت سوره لقمان آن را سجده لقمان مى‌گويند دويم حم سجده است.

و سيم سوره و النّجم.

و چهارم سوره اقرأ است و كسى كه بخواند چيزى از چهار سوره را يعنى آيه سجده را پس بايد كه به سجده رود و اين دعا را بخواند كه ترجمه‌اش اينست كه خداوندا ايمان داريم به آن چه كافران و سنيّان به آن ايمان ندارند و شناختيم جمعى و چيزى را كه ديگران منكر آنها شده‌اند يا نشناخته‌اند، و اجابت كرديم فرمان ترا به آن چه ايشان را به آن خواندند و اجابت نكردند خداوندا پس عفو كن گناهان مرا عفو كن پس سر بردارد و اللَّه اكبر بگويد.

و اما وجه حرمت خواندن سوره عزيمه در نمازهاى واجب روايت كالصحيح زراره است كه از احدهما صلوات اللَّه عليهما روايت كرده است كه آن حضرت فرمودند كه مخوان در نمازهاى واجب سورهاى عزيمه را زيرا كه سجود زياده مى‌شود در نماز واجب و خواهد آمد كه يك سجده را عمدا زياده سبب بطلان نماز است و اين روايت اگر چه در سندش قاسم بن عروه است و توثيق ندارد و ليكن اكثر علما به آن عمل كرده‌اند.

و در حديث موثق از سماعه منقول است كه گفت كه در فريضه مخوان و در نماز نافله بخوان و اين روايت نيز مثل سابق است و آن چه ضرر دارد خواندن آيه سجده است پس اگر آن آيه را نخواند ظاهرا ضرر نداشته باشد چون احاديث صحيحه وارد شده است كه اكتفا به بعضى از سوره مى‌توان كرد.

و در صحيحه على بن جعفر وارد است كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از امامى كه آيه سجده را بخواند پس حدثى از او صادر شود پيش از آن كه سجده را به جا آورد چه كند حضرت فرمودند كه ديگرى را مقدم دارد و او تشهد بخواند و سجده كند و امام بكار خود