لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٥ - اگر مأموم يك ركعت را درك كند

نماز نماز نيست ممكن است كه حمل بر نماز جمعه كنيم، و مشهور آنست كه در مى‌يابد در ركوع همه را خواه نماز جمعه و خواه غير آن را چون اخبار متواتره وارد شده است بر ادراك نماز بادراك ركوع، و اين حديث حلبى صريح نيست در عدم ادراك، پس اولى آنست كه اگر امام در ركوع ركعت اول باشد ملحق نشود، و اگر در ركعت دويم در ركوع باشد ملحق شود و تمام كند و ظهر را احتياطا بكند.

(و روى عبد الرّحمن بن الحجّاج عن ابى الحسن صلوات اللَّه عليه فى رجل صلّى فى جماعة يوم الجمعة فلمّا ركع الامام الجاه النّاس إلى جدار او اسطوانة فلم يقدر على ان يركع و لا ان يسجد حتّى يرفع القوم رءوسهم أ يركع ثمّ يسجد و يلحق بالصّفّ و قد قام القوم أم كيف يصنع؟ فقال يركع و يسجد ثمّ يقوم فى الصّفّ لا باس بذلك)

و در حسن كالصحيح و در قوى كالصحيح و در صحيح منقولست از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه در شخصى كه در روز جمعه در نماز جمعه باشد و به سبب انبوهى و كثرت به زور مردم از صف بيرون رفت و به ديوار يا ستون چسبيد و نتوانست كه با ايشان ركوع و سجود كند تا وقتى كه مردمان سر از سجود برداشتند آيا ركوع و سجود مى‌كند به تنهايى و ملحق مى‌شود به صف و حال آن كه مردمان متوجه ركعت ديگر شده‌اند يا چه مى‌كند اگر چنين نكند حضرت فرمودند كه ركوع و سجود مى‌كند و ملحق مى‌شود به صف ايشان و باكى نيست در مفارقتى كه او را واقع شده است از امام چون باختيار او نبوده است.

و در صحيح منقولست از عبد الرحمن كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه نماز كند با امامى كه اقتدا به او مى‌توان كرد پس امام بركوع رفت و ماموم سهو كرد و بركوع نرفت تا امام سر از ركوع برداشت و